مرحله اول: مرحله تأسيس يك گفتمان تقريبى و ترويج اين گفتمان است. روزى امت ما به حالت مرگ و فروپاشى كامل دچار شده بود و تمام عناصر تقويت كننده خود را از دست داده بود تا اينكه طرح احياى اين امت از جمله طرح‌هاى نهضت‌گونه گفتمان تقريبى و گفتمان وحدت‌گرا آغاز شد. اين آغاز اقدامات تقريبى در امت اسلامى بود و گفتمان تقريبى توانست بر كل جهان اسلام تسلط يابد و به تدريج ديديم كه اين گفتمان توانست بر مراكز فرهنگى، علمى و دينى نيز سيطره پيدا كند، حتى شاهد آن بوديم كه مؤسسات بزرگ فرهنگى بين‌المللى مانند مؤسسه آيسسكو نيز به پروژه تقريب اهتمام ورزيده و تحقيقاتى در اين زمينه ارائه دادند و كميته ويژه‌اى براى اين منظور تأسيس كردند. مؤسسات تقريبى نيز نشست‌ها، اتحاديه‌هاى علمايى و اتحاديه‌هاى فرهنگى تشكيل دادند و پرچم تقريب كم‌كم در تمام نقاط جهان اسلام افراشته شد و همه نداى تقريب سر دادند، اين يعنى گفتمان تقريبى در حال منتشر شدن است و پروژه انديشه تقريبى به نتيجه رسيده است.

مرحله دوم: موشكافى مقوله تقريب است كه معناى تقريب چيست؟ هدف ما از تقريب چيست؟ وحدت اسلامى به چه معناست؟ ضروريات وحدت اسلامى چه خواهد بود؟ چه چالش‌هايى پيش روى امت اسلامى است كه ما را مجبور به عمل به پروژه تقريب مى‌كند؟ و مكانيزم تقريب چيست؟