عين حرفهايى كه درباره پدر و مادر گفته شد درباره معلمين مكاتب و استادان بچه‌ها در دكان‌ها و غيره نيز صادق است. غالباً با بچه‌ها و حتى نوجوانان معامله حيوانات مى‌شود.

من نمى‌توانم مطالب مربوط به اين فصل را مفصلًا بيان بدارم، بالاجمال عرض مى‌كنم كه اولياى اطفال بايد به وظايف زير حتى المقدور عمل كنند:

١. كرامت بچه‌هاى كوچك و جوان خود را حفظ نمايند و به هيچ وجه آنان را ناچيز نشمارند.

٢. در رشد فكرى و پرورش روحى حوصله به خرج دهند.

٣. بچه‌ها را مؤمن به خدا و پيرو دين اسلام بار بياورند.

٤. اخلاق خوب را به آنان ياد بدهند و آنان را به خوبى‌ها تشويق كنند و قولًا و عملًا آنان را تعليم دهند.

٥. به نيازهاى مادى و روانى آنان پاسخ مثبت بدهند.

٦. زمينه تعليم و تحصيل را براى آنان در حد مقدور آماده سازند و نگذارند كه بيسواد گردند، بى‌سوادى مثل كورى و كرى مى‌باشد.

٧. در حضور اطفال الفاظ ركيك و قصه‌هاى شهوت انگيز را بيان نكنند و مادران و نبايد به آلات تناسلى فرزندان كوچك‌