اصل مراعات حقوق زن مانند حقوق مرد، صحيح و غير قابل ترديد است، عدالت اجتماعى حكم مى‌كند همه اصناف ملت چه زن چه مرد چه پشتون چه هزاره و چه تاجك و چه ازبك و چه تركمن و چه خليلى و چه نورستانى و چه پشه‌اى و چه شيعه و چه سنى و چه ساير اقوام كشور بايد به حقوق حقه سياسى و اجتماعى خود برسد و كرامت انسانى‌شان محفوظ باشد و گرنه كشور از مشكلات خلاصى نخواهد يافت و اخوت اسلامى بايد بر همه سايه‌افكن باشد و حق تلفى و زورگويى و افراط و تفريط در هيچ مورد صورت نگيرد.

ولى به زنان و دختران هوشمند كشور بايد گوشزد شود كه معناى آزادى شما در چه كارهايى نهفته است و حقوق شما در پناه طبيعت زنانه و روانى شما چيست؟

آزادى به معناى بى‌حجابى و بدحجابى و آرايش غليظ و خود را در معرض ديد مردان چشم چران و شهوتران قرار دادن و عفت عمومى را جريحه‌دار ساختن، معاشرت بى‌بند و بار با جنس مخالف، كمكى به آزادى واقعى و شخصيت والاى زنان نخواهد بود و گمان نكنم زنان مسلمان (اكثريت زنان كشور بدين خود افتخار مى‌كنند) به اين ابتذال راضى باشند. حجاب‌