جوانان و دوره جوانى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٥٨ - يك حقيقت تلخ

وقتى غضب الهى به خاطر عدم انجام وظيفه در مقابل حيوانى باين حد باشد كه عابدى را نابود كند. آيا در مقابل جامعه اسلامى و انسان‌هاى مسلمان چه سختى در قيامت به آدمى برسد؟ نعوذبالله‌

اگر جوانان ما علاقه‌مند به محيط خود بار بيايند و بفكر مشكلات و رفع آن‌ها برآيند، محيط به شكوفايى خود مى‌رسد. حاكميت عواطف انسانى و احساسات نوع‌خواهى و محبت و عفو و گذشت و همكارى و تعاون‌ها، زندگانى را براى همه گوارا و شادكام مى‌گرداند. و جوانان در اين شادكامى نقش برازنده‌اى دارند.

غالبا جوانان بى‌نقش و بى‌حركت باقى مانده نمى‌توانند و ولى امر داير بين نقش مخرب و منفى و نقش مثبت و سازنده است. و بايد هوشمندان و مسئولين دولتى تلاش كنند، جوانان، نقش دوم را در محيط خود داشته باشند كه كشور ترقى كند و كارى نشود كه جوانان از صفحه اجتماع منزوى شوند كه نقش تخريبى را ايفا خواهند نمود.

يك حقيقت تلخ:

چرا عده‌اى از جوانان ما در آخرهاى دوره شاهى و بعد از آن تعاليم و دستورات اسلامى را ناديده گرفتند و در احزاب كمونيستى عضويت يافتند؟

و حتى جمعى از آنان ملحد و كمونست شدند و اعتقاد به خدا را از دست دادند؟