جوانان و دوره جوانى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٠ - يك بحث جالب
آنچه كه از قرآن مجيد به دست مىآيد، حيات بر سه گونه است، نه بر دو گونه:
١- حيات ابدى اخروى (كره؟؟ ميدان حساب قيامت، دوزخ و بهشت).
٢- حيات پايينتر كه عبارت از بازيچه و مشغوليتهاى بيهوده و زينت «و تجملگرايى بىرويه» و فخر كردن بر ديگران به عناوين موهوم از قبيل نژاد و قوم و منطقه و ثروت و جمال و نسب و حسب و امثال آن و تنها به فكر زيادى مال و اولاد بودن: «اعْلَمُوا أَنَّمَا الْحَياةُ الدُّنْيا لَعِبٌ وَ لَهْوٌ وَ زِينَةٌ وَ تَفاخُرٌ بَيْنَكُمْ وَ تَكاثُرٌ فِي الْأَمْوالِ وَ الْأَوْلادِ كَمَثَلِ غَيْثٍ أَعْجَبَ الْكُفَّارَ نَباتُهُ ثُمَّ يَهِيجُ فَتَراهُ مُصْفَرًّا ثُمَّ يَكُونُ حُطاماً وَ فِي الْآخِرَةِ عَذابٌ شَدِيدٌ وَ مَغْفِرَةٌ مِنَ اللَّهِ وَ رِضْوانٌ وَ مَا الْحَياةُ الدُّنْيا إِلَّا مَتاعُ الْغُرُورِ».
و به تعبير جامعتر: هوسهاى حيوانى و غفلت از مصالح عاليه خود و جامعه خود و تخلف از فرمان پروردگار و نظام آفرينش.
و بالاخره حيات دنيا كه مذموم و ناپسند و مورد نكوهش قرآن مجيد قرار گرفته، اعمال بيهوده و آرزوهاى بىهدف و اعمال زشت و محرم مىباشد كه انگيزه خدايى ندارد و عقل و منطق آن را نمىپسندد.
٣- حيات طيبه (زندگانى پاكيزه) كه عبارت از تحصيل كمال و مال براى اداره زندگانى فردى و فاميلى و عبادت حق و خدمت به خلق است و بدين ترتيب زندگانى در روى زمين به دو دسته تقسيم مىشود:
الف) الْحَياةِ الدُّنْيا (زندگانى پستتر) كه اعمال آدمى، انگيزه حيوانى داشته باشد و يا بى انگيزه عقلايى صادر گردد.