جوانان و دوره جوانى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٥٦ - ١٠ دوستى با مردم
برفع نقايص و معايب كمك مىكند، فرد پير كه صفات اخلاقى و روانى او به مرحله ملكه در نفس او رسوخ كرده بسيار مشكل است كه خود را اصلاح نمايد، نهال كج را مىتوان به تلاش كمى راست نمود، ولى درخت كج راست شدنى نيست.
اين موضوع گذشته از بحث تربيت و اخلاق، از منظر طب نيز چنين است، عدهاى از امراض در طفوليت و جوانى زودتر علاج مىشود ولى در پيرى يا لاعلاج است و يا حداقل سخت علاج. درباره جوانى سعد مىگويد:
|
قضا روزگارى ز من در ربود |
كه هر روز آن گو شب قدر بود |
|
|
من آن روز را قدر نشناختم |
بدانستم اكنون كه در باختم |
|
لذا بايد از دوره جوانى حداكثر استفاده را براى خود سازى و تقويم شخصيت برد، كه بعدا قابل جبران يا سهل العلاج نيست. ما بايد به جوانان خود محبت به مردم مسلمان و هموطنان را تلقين كنيم و نيز احساس مسئوليت آنان در مقابل ديگران را تقويت نماييم.
جوانان ما بر اساس سفارشات دين اسلام مردم دوست و مسئوليتپذير باشند.
به فرمودههاى زير توجه عميق نماييد:
١. ايمان بنده تكميل نمىشود تا اين كه حب و بغض او و عطا و منع او براى خداوند نباشد.
٢. محبوبترين مردم پيش خدا، نافعترين مردم براى مردم است. (احب الناس الى الله انفع الناس للناس).