جمعى از جوانان ما كه پدران و فاميل آنان از امكانات مادى كشور استفاده برده‌اند و جمعى ديگر به پول همين ملت به تحصيلات خود ادامه داده‌اند، ولى چون امكانات رفاهى خود را در كشورهاى خارجى در مقابل شرايط ضعيف كشور بهتر ديده‌اند در آن‌جا ماندگار شده و علم و فعاليت خود را براى ترقى بيگانگان به كار مى‌برند و از كشور و ملت خود بريده‌اند.

اين دسته مسئوليت‌هاى اخلاقى و اجتماعى و شرعى خود را فراموش كرده‌اند، و حتى ممكن است اين روش را با احتياج شديد كشور و ملت به مغزهاى علمى يك نوع خيانت ناميد.

جوانان به حكم وجدان خود موظفند پس از اتمام تحصيلات عالى بوطن خود برگردند و به امكانات محدود وطن خود راضى شده و در خدمت به مردم خود قرار گيرند. تحصيلكرده‌ها بايد بدانند كه افغان‌ها در هيچ كشور خارجى هر چند از نظر اقتصاد راحت باشند، عزت و هويت ندارند، و ناسيوناليزم امروزى آنان و حتى نسل‌هاى آينده آنان را تحقير مى‌كند و حتى روزى به زور از آن كشورها طرد خواهند شد و من براى اين ادعا شواهد زنده‌اى دارم كه مى‌شود آن‌ها را در روش‌