١- نااميدى از آينده: جمعى از بى‌هدفان كه در جهان رؤيا به سر مى‌برند، وقتى در مقابل واقعيت‌هاى عينى تلخ قرار مى‌گيرند، از آينده درخشان خود نااميد شده و سرنوشت خود را تاريك و ناكام مى‌دانند و شكى نيست كه عين آثار مخرب و مهلك مرض ايدز در جسم انسان كه فعلًا بى‌علاج است در نااميدى نيز وجود دارد. نااميدى نقش مرض ايدز را در روح و روان آدمى دارد. ايدز مناعت و مقاومت بدن را در مقابل مكروبات مضره از بين مى‌برد و بدن را به همه امراض مبتلا مى‌سازد. نااميدى نيز مقاومت و اراده نفسى را در برابر مشكلات زندگانى تضعيف و يا نابود مى‌سازد و آدمى براى هيچ كارى جديت و تلاش نمى‌ورزد و به بدبختى مادى و معنوى گرفتار مى‌آيد.

ولى اگر جوان از روى بينش و هوشمندى اين اصل را فكراً و عملًا بپذيرد كه‌ إنما الحياة عقيدة و جهاد يعنى زندگى جز عقيده راسخ و هدف عالى و جز تلاش و جديت و پيكار چيز ديگرى نيست و به دستور دين، نااميدى و يأس را بدترين گناه بداند، هيچ‌گاه دچار بى‌عارى و ذلت و فلاكت و رذالت نخواهد افتاد و به مرض ايدز نفسانى مبتلا نخواهد شد.

جوانان هوشمند ما بايد بدانند كه هيچ صنف و هيچ قوم و هيچ ملتى از راه نااميدى و تن‌پرورى و بى‌عارى و بى‌هدفى كامياب نشده‌اند و مدال افتخار را به دست نياورده‌اند و تا معتقد