جوانان و دوره جوانى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١١ - يك بحث جالب
ب) الحياة الطيبة كه افعال و حركات ما به انگيزه عقلايى و خدايى باشد.
قسم اول، مذموم و يا حرام است. قسم دوم، نيكو و گاهى فرض و واجب است و هدف آفرينش انسان نيز همين زندگانى است. كسى كه عبادت را به قصد ريا به جا مىآورد، حيات دنيا است. كسى كه درس و صنعت را به قصد رفاه خلق و رضاى حق تعالى پىگيرى مىكند، حيات طيبه است. حالا كه اين مطلب واضح شد، جوانان بايد تصميم بگيرند كه چگونه زندگانى داشته باشند؟ آيا حيات پست و حيوانى را برمىگزينند يا حيات طيبه را؟
نيرو و قدرت جوانى توقفپذير نيست. مبارزه با طبيعت بيهوده و غلط است. اين قدرت بايد به پيش برود و بروز و ظهور پيدا كند، منتهى جوانان بر سر دوراهى قرار دارند كه قبل از حركت، مسير خود را بايد معين كنند: زندگانى هدفمند يا زندگانى بىهدف؟ الحياة الطيبة يا الْحَياةِ الدُّنْيا؟ شر يا خير؟ زندگانى حيوانى يا زندگانى عقلايى؟ تدين يا الحاد؟ گمراهى و سردرگمى يا صراط مستقيم و روشنايى؟ مىبينيد كه چه خطر مهمى در دوره جوانى وجود دارد.
در يك حديث نبوى كه از طريق شيعه و سنى نقل شده، حضرت پيامبر عظيم الشأن صلى الله عليه و آله و سلم مىفرمايد: روز قيامت، بنده قدم از قدم برنمىدارد، مگر اين كه از چهار چيز سؤال مىشود: از عمر خود كه چگونه آن را گذرانده؛ و از جوانى خود كه در چه كارى آن را صرف نموده؛ و از مال خود كه از كجا