يكى از عوامل مهم اين انحراف، تقصير علماى دينى بود كه نتوانستند با محصلين مفاهمه كنند و نظريات دين درباره اقتصاد و عدالت اجتماعى را كتباً و شفاها به آنان تفهيم نمايند، و اين تقصير معلول ضعف سيستم تعليم مدارس دينى بود، زيرا برنامه درسى دينى از درس‌هاى اقتصادى و معارف اسلامى خالى بود و اكثر علماى دينى از مشكلات ذهنى محصلين در برابر جريانات روز بى‌خبر بود، و نمى‌دانستند كه چه گونه به اقناع فكرى جوانان اقدام كنند.

اين نقص مدارس دينى ما تا كنون باقى است و بر علماى جيد دينى كشور ما لازم است. كه مضامين محل ابتلاى عصر حاضر را در برنامه درسى مدارس دينى داخل كنند تا داخل آمادگى پاسخگويى منطقى را به جوانان كشور (خصوصاً متعلمين و محصلين) پيدا نمايند.

اين‌جانب درباره برنامه مدارس دينى نظريات مفصل دارد و حتى كتابى در اين مورد نوشته‌ام كه چند سال قبل چاپ شده است، ولى در ين جا از ذكر مطالب زير ناگريز است.

١- پهلوى تدريس ادبيات عربى بايد ادبيات فارسى و پشتو نيز تدريس شود كه قدرت تبليغى طلاب علوم دينى بالا برود و تأثير بهترى بر مستمعين داشته باشد.

٢- اقتصاد اسلامى و نواقص سيستم اقتصاد كاپيتالزم و سوسيالزم و كمونزم تدريس شود.