من المهد الى اللحد) هر كسى در راه علم مفيد تلاش بيشتر داشته باشد نزد خدا محبوبتر است. (ان الله يحب بغاة العلم‌). شرمندگى از سؤال و تكبر معلم- نزد هر كسى كه باشد- علامت كم عقلى شخص است. حرص انسان در تحصيل علم بهترين كمال اوست. در تاريخ آمده است كه يك فقيه به عيادت ابوريحان بيرونى رفت كه در حال مردن بود، بيرونى از فقيه مسأله‌اى را در باب ميراث پرسيد، آن فقيه گفت: استاد در اين حالى كه شما داريد جاى اين سؤال‌ها نيست، ابوريحان گفت اگر من اين مسأله را بدانم بهتر از اين است كه مطلب را نفهميده بميرم! آن فقيه جواب مسأله ابوريحان را داد و از خانه بيرون شد، هنوز دور نشده بود كه صداى گريه از خانه ابوريحان بلند شد كه او جان را به جان آفرين تسليم نموده بود و به همين تلاش علمى نام ابوريحان در جهان دانش تا امروز باقى مانده است. بلى ز گهواره تا گور دانش بجوى!

اين طرز تفكر غلط است كه محصلين و حتى اساتيد پوهنتون و متخصصين علوم تجربى از مراجعه كردن به علماى جيد دينى و سؤال كردن از آنان سر پيچى كنند و در مجالس سخنرانى و علمى آنان شركت ننمايند و آن را مخالف شأن خود بدانند.

چنان‌چه علماى جيد دينى نيز بايد در مشكلات علمى مربوط به علوم تجربى با كمال شوق، از دانشمندان رشته‌هاى ساينس استفاده كنند. در مجالس آنان شركت نمايند. هر كسى در رشته‌اى تخصص دارد و در رشته ديگر جاهل است و جاهل‌