حكمت نامه حضرت عبد العظيم الحسنى - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٦٥ - ١/ ١١ شمار امامان اهل بيت
نعمتهايم را انكار مكن. منم خدايى كه جز من معبودى نيست. منم شكننده پشت ستمگران، و در هم كوبنده متكبّران، و خوار كننده ظالمان، و جزا دهنده روز رستاخيز. منم خداوندى كه جز من معبودى نيست. هر كس غير از فضل من، به ديگرى اميدوار باشد، و يا غير از عدل من، از ديگرى بترسد، او را عذابى خواهم داد كه هيچ كس را مانند آن عذاب نكرده باشم. پس مرا عبادت كن و بر من توكّل نما.
به درستى كه من پيغمبرى را مبعوث نكردم، مگر اين كه زمانى كه مدّت پيامبرىاش تمام گشت، برايش وصىاى قرار دادم. ومن تو را بر پيغمبران برترى دادم و وصىّ تو را نيز بر ساير اوصيا برگزيدم، و تو را به دو نازدانهات بعد از او و به دو نوهات، حسن و حسين، گرامى داشتم. حسن را بعد از گذشتن زمان پدرش، معدن علم خود قرار دادم، و حسين را گنجور وحى خويش ساختم و او را به شهادت گرامى داشتم، و عاقبت كار او را به سعادت ختم نمودم. او افضل شهداست و بلندترين مقام را در ميان آنها دارد. كلمه كامل و حجّت رساى خود را در نزد او گذاشتم، و به وسيله عترت او جزا مىدهم و عقاب مىكنم. اوّلين آن عترت، على است كه سَرور عبادت كنندگان و زينت دوستان گذشتهام است، و فرزندش محمّد- كه همنام جدّ ستودهاش است-، شكافنده علم و معدن حكمت من است. زود است مردمى كه در باره جعفر به شك مىافتند، هلاك گردند و كسى كه وى را تكذيب كند، گويا مرا تكذيب كرده است. به راستى من جايگاه جعفر را گرامى خواهم داشت، و او را به وسيله شيعيان و دوستان و پيروانش خشنود خواهم ساخت. پس از وى به موسى، فتنه كور و تاريك و ظلمانى نازل خواهد شد، [هر چند] رشته تقديراتم بريده نمىشود و برهانم پنهان نمىماند و دوستانم بدبخت نمىشوند.
آگاه باشيد كه هر كس يكى از آنها را انكار نمايد، به نعمت من ناسپاسى كرده است، و هركس آيهاى از كتاب مرا جا به جا كند، بر من دروغ بسته است. واى بر افترا زنندگان و انكار كنندگان، در آن هنگامى كه زمان بنده و دوست و برگزيدهام موسى منقضى مىشود! آگاه باشيد كه تكذيب كننده هشتمين، تكذيب كننده همه اولياى من است. على، ولى و يارى كننده من است، و كسى است كه دشوارىهاى نبوّت را بر