حكمت نامه حضرت عبد العظيم الحسنى - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٢١ - شرح

شده كه عبادت برخى از بندگان، موجب مباهات خداوند متعال نزد فرشتگان است، مانند: عبادت جوان، كه بر پايه حديثى، خداوند متعال، خطاب به فرشتگان نسبت به عبادت جوان، اين چنين مباهات مى‌نمايد:

انظُروا إلى‌ عَبدى! تَرَكَ شَهوَتَهُ مِن أجلى.

بنده‌ام را بنگريد كه براى من، خواسته‌هاى نفس خود را كنار نهاده است.[١]

همچنين كسانى كه براى خدا آزار ديگران را تحمّل مى‌كنند،[٢] يا نافله شب را در روز قضا مى‌نمايند،[٣] يا در بيابانى بى آب و علف، به تنهايى به نماز مى‌ايستند، يا در شب‌زنده‌دارى، در سجده به خواب مى‌روند، يا در جبهه نبرد با دشمن در حالى كه يارانشان فرار كرده‌اند، مقاومت مى‌كنند و به شهادت مى‌رسند،[٤] موجب مباهات خدا نزد فرشتگان مى‌شوند.

نظير اين احاديث، فراوان است. براى توضيح اين گونه احاديث، دو مسئله بايد روشن شود:

١. مباهات به معناى باليدن، نازيدن و اظهار فخر نمودن است و مباهات خدا نزد فرشتگان، بدين معناست كه او كارهاى نيك انسان‌هاى شايسته را به رخ فرشتگان مى‌كشد و مى‌فرمايد: اين‌ها، همان كسانى هستند كه شما آفرينش آنها را مورد پرسش قرار داديد و گفتيد:

أَ تَجْعَلُ فِيها مَنْ يُفْسِدُ فِيها وَ يَسْفِكُ الدِّماءَ.

آيا در زمين، كسى را قرار مى‌دهى كه در آن فساد كند و خون‌ها را بريزد؟.

و من در پاسخ شما گفتم:

[١]. الكافى: ج ٨ ص ٣٩٢ ح ٥٨٨. نيز، ر. ك: حكمت‌نامه جوان: ص ٩٠( افتخار خداوند به عبادت جوان).

[٢]. الدعوات، راوندى: ص ٢٠.

[٣]. وسائل الشيعة: ج ٤ ص ٢٧٨ ح ١٥.

[٤]. وسائل الشيعة: ج ٥ ص ٢٩٦ ح ٧.