حكمت نامه حضرت عبد العظيم الحسنى - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٠٧ - ٣/ ٢٣ خطبه ازدواج

كِتابِهِ: وَ هُوَ الَّذِي خَلَقَ مِنَ الْماءِ بَشَراً فَجَعَلَهُ نَسَباً وَ صِهْراً[١]، وقالَ: وَ أَنْكِحُوا الْأَيامى‌ مِنْكُمْ وَ الصَّالِحِينَ مِنْ عِبادِكُمْ وَ إِمائِكُمْ‌[٢]، وإنَّ فُلانَ بنَ فُلانٍ مِمَّن قَد عَرَفتُم مَنصِبَهُ فِى الحَسَبِ، ومَذهَبَهُ فِى الأَدَبِ، وقَد رَغِبَ فى مُشارَكَتِكُم، وأحَبَّ مُصاهَرَتَكُم، وأتاكُم خاطِباً فَتاتَكُم فُلانَةَ بِنتَ فُلانٍ، وقَد بَذَلَ لَها مِنَ الصَّداقِ كَذا وكَذا، العاجِلُ مِنهُ كَذا وَالآجِلُ مِنهُ كَذا، فَشَفِّعوا شافِعَنا، وأنكِحوا خاطِبَنا، ورُدّوا رَدّاً جَميلًا، وقولوا قَولًا حَسَناً، وأستَغفِرُ اللَّهَ لى ولَكُم ولِجَميعِ المُسلِمينَ.[٣]

خداوند در آيه محكم قرآنش فرمود: اوست آن خدايى كه از آب، بشرى آفريد و او را [داراى خويشاوندى‌] نَسَبى و دامادى قرار داد، و نيز فرمود: براى كنيزان بى‌شوهر و غلامان بى‌زن كه در خانه‌هاى شما هستند، وسيله ازدواج فراهم كنيد. به درستى كه فلانى پسر فلانى، از كسانى است كه شما مقام او را از جهت خانوادگى مى‌شناسيد، و روش ادبى او را مى‌دانيد. وى تصميم گرفته كه با شما در زندگى شركت كند و خويشاوندىِ شما را بپذيرد. اكنون نزد شما آمده و خواستگار دختر جوان شماست. مهريّه او را طبق مقرّرات مى‌پردازد. مقدارى را اكنون مى‌پردازد و بقيّه را در آينده خواهد پرداخت.

اينك خواستگارى (پا در ميانىِ) ما را بپذيريد و اين پسر را به دامادى بپذيريد و [او را] به طرز نيكويى برگردانيد و با گفتارى خوب از خود راضى سازيد. از خداوند براى خود و شما و همه مسلمانان آمرزش مى‌خواهم».

[١]. فرقان: آيه ٥٤.

[٢]. نور: آيه ٣٢.

[٣]. الكافى: ج ٥ ص ٣٧٢ ح ٦.