حكمت نامه حضرت عبد العظيم الحسنى - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٤ - ٢ على بن حسن

پنج نفر واسطه وجود دارد؛ ليكن در نسخه‌هاى معتبر اين كتاب،[١] ميان «زيد»- يعنى جدّ سوّم ايشان- و امام حسن عليه السلام، شخص ديگرى واسطه نيست. بنا بر اين، نياكان حضرت عبد العظيم عليه السلام به ترتيب، عبارت اند از:

١. عبد اللَّه بن على‌

پدر حضرت عبد العظيم عليه السلام، «عبد اللَّه» نام داشت و مادرش، «فاطمه» دختر عقبة بن قيس بود.[٢] عبد اللَّه، در زمان حيات جدّش «حسن بن زيد» متولّد شد و چون قبل از تولّدش، پدرش «على» در زندان در گذشت، جدّش كفالت او را به عهده گرفت.[٣]

از عبد اللَّه، به نقلى، پنج پسر و به نقلى، نُه پسر[٤] بر جاى ماند كه يكى از ايشان حضرت عبد العظيم عليه السلام بوده است.

٢. على بن حسن‌

نام جدّ اوّل حضرت عبد العظيم عليه السلام، «على» و لقب او «سديد»[٥] است. وى همراه پسرعمويش عبد اللَّه محض و گروهى ديگر از سادات حسنى، در دوران خلافت منصور بر ضدّ عبّاسيان قيام كرد. جمعى از آنان و از جمله وى، دستگير و به بغداد منتقل شدند. او پس از مدّتى در زندان وفات يافت.[٦]

[١]. ر. ك: معجم رجال الحديث: ج ١٠ ص ٤٦ ش ٦٥٨٠.

[٢]. منتقلة الطالبيه: ص ١٥٧ به نقل از: شناخت نامه حضرت عبد العظيم حسنى عليه السلام و شهررى/ مجموعه مقالاتِ‌چاپ شده: ص ٧٢( مقاله« آشنايى با حضرت عبد العظيم عليه السلام و مصادر شرح حال او»، رضا استادى)، مهاجران آل ابوطالب: ص ٢٣٥.

[٣]. ر. ك: سرّ السلسلة العلوية: ص ٢٤، عمدة الطالب: ص ٩٤، مجموعه مقالات كنگره حضرت عبد العظيم عليه السلام: ج ٣ ص ٥٠( مقاله« بررسى كلّى روايات حضرت عبد العظيم حسنى عليه السلام»، محمّدكاظم رحمان‌ستايش).

[٤]. ر. ك: مجموعه مقالات كنگره حضرت عبد العظيم عليه السلام: ج ٣ ص ٥٠( مقاله« بررسى كلّى روايات حضرت عبدالعظيم حسنى عليه السلام»، محمّدكاظم رحمان‌ستايش).

[٥]. ر. ك: عمدة الطالب: ص ٩٣ و ٧٠.

[٦]. سرّ السلسلة العلوية: ص ٢٢، عمدة الطالب: ص ٧٠ و ٩٤.