صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١٦٤ - نامه اخلاقى به خانم فاطمه طباطبايى (پرهيز از استغراق در اصطلاحات)

نامه [اخلاقى به خانم فاطمه طباطبايى (پرهيز از استغراق در اصطلاحات)]

زمان: آذر ١٣٦٥/ ربيع الاول ١٤٠٧ [١] مكان: تهران، جماران‌

موضوع: لزوم توجه به حقايق و پرهيز از استغراق در اصطلاحات و اعتبارات‌

مخاطب: طباطبايى، فاطمه‌

بسم اللَّه الرحمن الرحيم‌

فاطى عزيزم‌

بالأخره بر من نوشتن چند سطر را تحميل كردى و عُذر پيرى و رنجورى و گرفتارى‌ها را نپذيرفتى.

اكنون از آفات پيرى و جوانى سخن را آغاز مى‌كنم كه من هر دو مرحله را درك كرده يا بگو به پايان رسانده‌ام، و اكنون در سراشيبى برزخ يا دوزخ با عُمّال حضرت مَلَك الموت دست به گريبان هستم، و فردا نامه سياهم بر من عرضه مى‌شود و مُحاسبه عمر تباه شده‌ام را از خودم مى‌خواهند و جوابى ندارم جُز اميد به رحمت آن كه‌

وَسِعَتْ رَحْمَتُهُ كُلَّ شَيْ‌ءٍ [٢]

و لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعاً [٣] را بر رَحْمَةً لِلْعالَمِينَ‌ [٤] نازل فرموده است.

گيرم مشمول اين نحو آيات كريمه شوم لكن عروج به حريم كبريا و صعود به جوار دوست و ورود به ضيافت اللَّه كه بايد با قدم خود به آن رسيد چه مى‌شود. در جوانى كه نشاط و توان بود با مكايد شيطان و عامل آن كه نفس امّاره است سرگرم به مفاهيم و اصطلاحات پُر زرق و برقى شدم كه نه از آنها جمعيّت حاصل شد نه حال، و هيچ گاه درصدد به دست آوردن روح آنها و برگرداندن ظاهر آنها به باطن و ملك آنها به‌

[١] تاريخ صحيح اين نامه ربيع الثانى ١٤٠٧ است كه در چاپهاى بعد اصلاح و در سير تاريخى خود قرار خواهد گرفت‌

[٢] رحمت او (خدا) همه چيز را فرا گرفته. بحار الأنوار ٩١: ٣٩٦

[٣] سوره زُمَر، آيه ٥٣: «هر گز از رحمت خدا نااميد نباشيد، بدرستى كه خداوند همه گناهان را خواهد بخشيد»

[٤] سوره انبيا، آيه ١٠٧: «وَ ما أَرْسَلْناكَ إِلَّا رَحْمَةً لِلْعالَمِينَ‌» و اى رسول ما، تو را نفرستاديم مگر آن كه رحمت براى اهل عالم باشى.