معارف شده است، تمام برگشتش به اين است كه آن نقطه اصلى را كه در فطرت همه انسانها هست، حجاب را ازش بردارند تا انسان برسد به او، و او معرفت حق است، مقصد عالى همين است. انبيا نمى‌خواستند كه جنگى باشد و نمى‌خواستند كه دعوتى باشد به غير از اين دعوت، دعوت به گرفتن كشور و دعوت به اينها، هيچ وقت در آنها نبوده است. ما اگر چنانچه در اين پيروزيها كه بحمد اللَّه به طور چشمگير حاصل شده است، ما از آن راهى كه انبيا دارند منحرف نشديم، اين سال نو بر ما مبارك است و ما پيروز هستيم. و اگر خداى نخواسته، اينها اسباب يك غرورى شد، اسباب يك دلبستگى به دنيا شد، ما هم بخواهيم يك توسعه‌اى در كشورمان حاصل بشود، حكومتى بكنيم بر مردم، ما هم با ساير ابرقدرتها فرقى نداريم، بلكه ما عقبتر از آنها هستيم. آنها به صراحت حرفهاى خودشان را مى‌زنند كه «ما مى‌خواهيم دنيا را بگيريم». اين را مى‌گويند كه «ما همه بايد چيزهايى كه منافع ماست محفوظ باشد و لو به لگدمال شدن همه كشورها». ما كه اين طور نمى‌گوييم، ما كه خودمان را تابع اسلام مى‌دانيم، اگر خداى نخواسته، در قلب ما اين معنا باشد كه ما هم يك قدرت زيادترى پيدا بكنيم، ما هم براى خودمان يك شخصيت بيشترى پيدا بكنيم، يك حكومتى بكنيم، توسعه‌اى در مِلك خودمان حاصل كنيم، ما از آنها حالمان بدتر است، براى اينكه مسئله ريا هم در كار مى‌آيد.

تجليل و قدردانى از جوانان رزمنده‌

من بايد تشكر كنم از اين جوانهايى كه، طبقات مختلفى كه الآن از همه جاى ايران مدتهاست به طرف جبهه‌ها مى‌روند. اينها متحول شدند. اينها اين دعايى كه در روز عيد مى‌كنيم، در حق آنها به يك مقدار زيادى مستجاب شده است. آنها وضع روحى‌شان يك وضع روحى ديگرى است، غير از آنى است كه ما داريم. آنها به ميدان جنگ مى‌روند، به ميدان قتال مى‌روند، به آغوش مرگ مى‌روند با آن روى گشاده، با آن قلب قوى. انسان وقتى هر يك از اينها را مى‌بيند، مى‌بيند كه با ما فرق دارند. ما از خدا مى‌خواهيم كه ما را هم نظير آنها متحول كند. ما از آنها بايد تشكر كنيم. ما بايد دعا كنيم به آنها و من دعا مى‌كنم به آنها. وظيفه همه‌مان، همه‌مان هست كه به اين جوانهايمان، به اين‌