صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢٤٣ - تحول در افكار عمومى جهان

عوض كنيد و با مردم راه برويد. خيال نكنيد كه همه مردم بايد دست بسته در مقابل شما هيچ حرفى نزنند.

امروز ايران ما اين طور است كه چنانچه- فرض كنيد كه- يك رئيس جمهور امريكا بيايد اينجا، مردم عادى اينجا حاضر نيستند بروند تماشايش كنند! اين طور نيست كه خيال كنيد كه اگر يك كسى بيايد اينجا، چه خواهد شد، چه مى‌شود، اگر چه بشود. نخير، اين مسأله اين نيست، مردم عوض شده‌اند، يك جور ديگرى شده‌اند، اعتنايى به اين مسائل ندارند. نه ما، آفريقاييها هم ندارند. ساير جاها هم ندارند. فقط شماها هستيد كه چند نفرى كه يك مسائلى دستتان است و يك قدرتهايى دستتان است و خيال مى‌كنيد كه اعمال نمى‌خواهيد بكنيد، مى‌خواهيد بگوييد كه ما اعمال مى‌كنيم و با همين كار تمام بشود. با اين كار تمام نمى‌شود؛ اعمال هم بكنيد، نمى‌شود.

شوروى فهميد كه در افغانستان [نمى‌تواند كارى بكند.] با اينكه [در] كشور افغانستان، آنهايى كه سر كار هستند با شوروى هستند و كمونيست در آنجا هست، مع ذلك، اين عده‌اى كه مسلمان هستند در آنجا و اهل اسلام هستند همچو مجال را بر شوروى تنگ كرده‌اند كه الآن نمى‌داند چه جورى از اين غائله بيرون برود. مثل ايران كه دولتش و ملتش و همه با هم هستند، فقط يك چند نفر انگشت شمارند كه تبع امريكا هستند، نمى‌فهمند كه خودشان چه مى‌گويند؛ يك چند نفر معدودى هستند كه اينها بر خلاف هستند. و من عقيده‌ام است كه اينها هم بيايند و با مردم بشوند و خيال نكنند كه حالا سابق است كه امريكا هر كارى دلش بخواهد، بكند كه شما بترسيد از امريكا.

من اميدوارم كه خداوند توفيق بدهد به همه ملتهاى مظلوم دنيا كه در مقابل ظالمها بايستند و نترسند. گمان نكنند كه اينها هر چه گفتند عمل مى‌كنند. اينها نه، اينها مى‌خواهند كه با همان تبليغات كار را انجام بدهند و از اين تبليغات هيچ وقت نترسيد. و كشور ايران كه نمى‌ترسد؛ ببينيد كه ايستاده مقابل؛ و افغانستان كه ريختند درش و آن طور فساد را درست‌