سخن اولين و آخرين بانيان و مؤسسان كعبه را تكرار مى‌كند و رسالت ابدى خود را با كلام ابدى‌ إِنَّنِي بَرِي‌ءٌ مِمَّا تُشْرِكُونَ‌ [١] ابلاغ مى‌نمايد كه اگر غير از اين تحليل و تفسيرى ارائه دهيم، اصلًا در زمان معاصر، بت و بت‌پرستى وجود ندارد و راستى كدام انسان عاقلى است كه بت‌پرستى جديد و مدرن را در شكلها و افسونها و ترفندهاى ويژه خود نشناخته باشد و از سلطه‌اى كه بتخانه‌هايى چون كاخ سياه بر ممالك اسلامى و خون و ناموس مسلمين و جهان سوم پيدا كرده‌اند، خبر نداشته باشد.

امروز فرياد برائت ما از مشركان و كافران، فريادِ از ستم ستمگران و فرياد امتى است كه جانشان از تجاوزات شرق و غرب و در رأس آنان امريكا و اذناب آن به لب رسيده است و خانه و وطن و سرمايه‌اش به غارت رفته است. فرياد برائت ما، فرياد ملت مظلوم و ستم- ديده- كشيده افغانستان است و من متأسفم كه شوروى به تذكر و هشدار من در مورد افغانستان عمل ننمود و به اين كشور اسلامى حمله كرد. بارها گفته‌ام و اكنون نيز تذكر مى‌دهم كه ملت افغانستان را به حال خود رها كنيد، مردم افغانستان سرنوشت خودشان را تعيين نموده و استقلال واقعى خود را تضمين مى‌كنند و به ولايت كرملين يا قيمومت امريكا احتياجى ندارند و مسلم بعد از خروج نظاميان بيگانه از كشورشان، به سلطه ديگرى گردن نمى‌نهند و پاى امريكا را اگر قصد دخالت و تجاوز در كشورشان كرده باشد، مى‌شكنند.

و نيز فرياد برائت ما فرياد مردم مسلمان آفريقا است، فرياد برادران و خواهران دينى ما كه به جرم سياه بودن، تازيانه ستمِ سيه‌روزان بى‌فرهنگِ نژادپرست را مى‌خورند.

فرياد برائت ما، فرياد برائت مردم لبنان و فلسطين و همه ملتها و كشورهاى ديگرى است كه ابرقدرتهاى شرق و غرب، خصوصاً امريكا و اسرائيل به آنان چشم طمع دوخته‌اند و سرمايه آنان را به غارت برده‌اند و نوكران و سرسپردگان خود را به آنان تحميل نموده‌اند و از فواصل هزاران كيلومتر راه به سرزمينهاى آنان چنگ انداخته و

[١] بخشى از آيه ١٩ سوره انعام: «و من از آنچه شما شرك مى‌ورزيد، بيزارم».