كه داريم. از ما اشخاص بزرگ شهيد شده است به دست اشخاص پليد، و خانوارها، خانواده‌ها، اطفال اينها الآن دارند كشته مى‌شوند و اين براى ما سخت است، براى ما دشوار است، لكن وقتى انگيزه را ملاحظه كنيم و غايات اعمال را ملاحظه كنيم و اگر بفهميم اين مقاصدى كه انبيا داشتند و آن كارهايى كه انبيا كردند و آن كارهايى كه در صدر اسلام واقع شده است چه جور بوده است، براى ما سهل مى‌شود؛ يعنى، خوف از بين مى‌رود، تلخى مبدّل به لذت مى‌شود، ناگوارى مبدل به گوارايى مى‌شود. و هر چه طرف اين انگيزه پيش برويم و اين مطلب روحى را بر خودمان تزريق كنيم و با مجاهدت پيش برويم، اين اسباب اين مى‌شود كه هيچ تلخى، ما در دنيا نبينيم مگر آن چيزى كه مخالف اسلام است. آنى كه مخالف اسلام است براى ما تلخ باشد و آن چيزى كه براى اسلام است براى ما شيرين باشد.

تلاش براى الهى نمودن انگيزه‌ها

شما مى‌بينيد با اينكه هر روز تقريباً ايران زده مى‌شود و عده كثيرى از بچه‌ها، از كودكها، از زنهاى پير، از مردهاى پير، از مردم عادى، خانه به رويشان خراب مى‌شود، مع ذلك از همان زير آوارها كه در مى‌آيند، حرفشان اين است كه ما بايد تا پيروزى جنگ كنيم. اين يك انگيزه‌اى است كه در اين جوانهاى ما پيدا شده است و اميد است كه در ما هم پيدا بشود. من واقعاً وقتى كه بعضى از جوانها را مى‌بينم، بعضى از اين صحبتهاى جوانها را مى‌شنوم، بعضى از اين شاديهاى آنها را مى‌بينم در جبهه‌ها، مى‌بينم كه جايى كه الان آتش است و هر روز آتشبازى است، اينها با سرافرازى و با عظمت روح و با شادى دارند پيش مى‌روند، من متحير مى‌شوم و از اين حسرت مى‌برم كه ما نرسيديم به يك همچو مقامى. سعى كنيد كه انگيزه‌ها، انگيزه‌هاى الهى باشد. سعى كنيد كه به مردم خودتان هر جا هستند، به كشورهاى خودتان هر جا هستند تزريق كنيد كه انگيزه‌هايشان الهى باشد؛ براى كشورگيرى نباشد، براى سلطه نباشد، براى دنيا نباشد. گمان نكنند كه دنيا يك چيزى است كه باقى مى‌ماند، چند روز مى‌ماند دست اين و از بين مى‌رود. آن چيزى‌