از شهواتى است كه در عالم طبيعت دارد و جلوگيرى از آن هم مشكلتر است. و ضيافت اللَّه در آنجا اين است كه از آن شهوات انسان منصرف بشود از شهوات نفسانى، آن شهوات نفسانى‌اى كه الآن عالم گرفتارش است. شهوات عقلانى هم كه بالاتر از اين شهوات است، ضيافت اللَّه در آنجا باز اين است كه از آن شهوات عقلانى هم بايد دست برداشت. و در همه اين مراتب هم شيطان وارد است كه نگذارد شما در اين ضيافت اللَّه استفاده كنيد؛ در عالم طبيعت نگذارد، در عالم خيال نگذارد، در عالم عقل هم نگذارد.

و دست برداشتن از آن آمال عقلانى نيز مشكلتر از دست برداشتن از اين آمال ديگر است. آمال نفسانى كه پايينتر از آمال عقلانى است، عالم را به آتش كشيده.

تمام اين جنگها و تمام اين نزاعهايى كه در اين عالم واقع مى‌شود، چه در يك عايله واقع بشود يا در همه عالم، كه آن هم يك عايله است، تمام اينها از همين سركشى نفس است. و ضيافت اللَّه در آنجا، كه ما دعوت بر آن شديم، اين است كه وارد بشويم در آنجا و ترك كنيم آن شهوات نفسانيه را، و اين بسيار مشكل است. شهوات جسمانى آسانتر است تركش تا شهوات بالاتر، تا برسيد به شهوات نفسانى. تا آن آخر انسان مبتلاست به اين شهوات نفسانى. و ضيافت اللَّه هم در آن عالم اين است كه ما دعوت شديم كه ترك كنيم اينها را. اينجا ظل آنجاست و آنجا روح اينجاست، و شهواتِ عقلانى هم كه در بسيارى از تمام عالم پرتو انداخته است، اين بالاتر از شهوات روحانى و نفسانى و جسمانى است، و ضيافت اللَّه هم در آنجاست كه آن هم ترك بشود. ضيافت اللَّه به ترك اين چيزهاست؛ براى اينكه ضيافت، رفتن در حضور آن كسى است كه انسان را دعوت كرده است. خدا دعوت كرده است، ما هم در اثر اين، در دنبال اين دعوت وارد مى‌شويم در ضيافت.

آيا ما در اين ماه رمضان، در اين ضيافت وارد شده‌ايم و ترك كرده‌ايم شهوات جسمانى را؛ فضلًا از شهوات خيالى و شهوات نفسانى و شهوات عقلانى؟ اين ديگر هر كسى دست خودش است كه خيال كند، ببيند چه كرده است. آيا در محضر حق تعالى است كه دعوت كرده است ما را، ما رفته‌ايم در اين محضر؟ وارد شده‌ايم در اين محضر تا