صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٣٩٦ - دعوت به اتحاد و اجتناب از اختلافات

دعوت كنيد به اينكه پشتيبان هم باشند، پشتيبان دولت باشند، پشتيبان مجلس باشند. و اين طور نباشد كه هر كدام با ديگرى مخالفت كنند و ان شاء اللَّه، نمى‌كنند هم. لكن شماها و همه ما بايد، موظف هستيم كه مردم را به همه اين مسائل دعوت كنيم.

اين دنيا از دست ما مى‌رود؛ نزديك و دور دارد، من زودتر و شما بتدريج. آن چيزى كه باقى مى‌ماند حسنه است. اين دنيا نيست اين، حسنه است؛ آنى كه انبيا هم دنبالش هستند. و آن حسنه مطلقه عبارت از رسيدن به مقامى است كه ما نمى‌توانيم بفهميم. او باقى مى‌ماند و هر چى كه از ما باقى بماند، حسنات است كه باقى مى‌ماند. البته ما از رحمت خدا مأيوس نيستيم. ما ناقصيم، لكن خداى تبارك و تعالى جبران مى‌كند.

خداوند وعده فرموده است به ما رحمت را. رحمتش سعه دارد بر همه موجودات. لكن توجه به اين معنا لازم است كه انسان خودبين نباشد؛ توجه به خودش نداشته باشد. تمام گرفتاريهايى كه در عالم هست از همين نقطه است؛ از نقطه خود آدم است. اين خود آدم است كه گرفتار است و گرفتار مى‌كند. اين نفسيت انسان است كه دنيا را به فساد كشانده، دنيا را به هلاكت كشانده. و اميدواريم خداوند رحمتش را بر ما نازل كند. و ما را از جمله رحمت‌شدگان حساب كند و ما را هدايت كند به صراط مستقيم، آن طورى كه فرموده است و ما را از ضالين‌ [١] و مغضوبين قرار ندهد، ان شاء اللَّه.

و السلام عليكم و رحمة اللَّه و بركاته‌

[١] گمگشتگان.