هدف زندگی ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٦٥ - ایمان و کمال انسان

ایمان بحث می‌کنیم، درباره فواید و آثار ایمان بحث می‌کنیم و مثلا می‌گوییم: انسان در صورت داشتن ایمان آرامش خاطر دارد و مصائب، او را از پا در نمی‌آورد. اگر افراد جامعه ایمان داشته باشند می‌توانند به یکدیگر اعتماد کنند و خیرشان به یکدیگر می‌رسد و شرشان به هم نمی‌رسد.

شک نیست که ایمان چنین آثاری هم دارد ولی آیا ایمان از آن جهت خوب است که چنین آثار خوبی دارد یا نفس ایمان برای انسان کمال و خیر و سعادت است و انسان که باید ایمان پیدا کند فقط برای خود ایمان است نه اینکه اثر دیگری بر آن مترتب باشد؟

اینجاست که این بحث پیش می‌آید که اصولا کمال انسان به چیست؟ ما برای فهمیدن این که ایمان، کمال و خیر است یا مقدمه خیر و کمال، باید ابتدا مسئله کمال انسان را مطرح کنیم و ببینیم کمال انسان به چیست؟

تشخیص کمال انسان از کمال هر چیز دیگر دشوارتر و مشکلتر است. از جمله مجهولات انسان درباره انسان همین مسئله است که کمال انسان به چیست؟ کمال[١] اکثر اشیاء عالم را [به ‌آسانی] می‌توانیم تشخیص دهیم. مثلا اگر به ما بگویند یک سیب کامل چگونه باید باشد؟ به آسانی

[١]١. کمال ـ که نقطه مقابل آن نقص است ـ احتیاجی به تعریف ندارد و تقریبا مفهومی واضح و روشن است.