کند و زمانی هم که بیرون رفت تمام سعیش این باشد که افکار مردان را متوجه خود سازد و جوانان را که باید مظهر اراده و فعالیت و تصمیم اجتماع باشند به موجوداتی هوسباز و چشم چران و بیاراده تبدیل کند؟.

عجبا! به بهانه اینکه حجاب، نیمی از افراد اجتماع را فلج کرده است، با بیحجابی و بیبند و باری نیروی تمام افراد زن و مرد را فلج کردهاند. کار زن پرداختن به خودآرایی و صرف وقت در پای میز توالت برای بیرون رفتن، و کار مرد چشم چرانی و شکارچیگری شده است.

در اینجا بد نیست متن شکایت مردی را از زنش که در یکی از مجلات زنانه درج شده بود ذکر کنم تا معلوم شود اوضاع حاضر، زنان را به صورت چه موجوداتی درآورده است.

در آن نامه چنین نوشته است:

«زنم در موقع خواب به یک دلقک درست و حسابی مبدل میگردد. موقع خواب برای اینکه موهایش خراب نشود یک کلاه توری بزرگ به سرش میبندد. بعد لباس خواب میپوشد. در این موقع است که جلو آئینه میزتوالت مینشیند و گریم صورتش را با شیرپاک کن میشوید. وقتی رویش را برمیگرداند احساس میکنم او زن من نیست زیرا اصلًا شکل سابق را ندارد. ابروهایش را تراشیده و چون مداد ابرو را پاک کرده بیابرو میشود. از صورتش بوی نامطبوعی به مشام من میرسد زیرا کرِمی که برای چین و چروک به صورتش میمالد بوی کافور میدهد و مرا به یاد قبرستان میاندازد. کاش کار به همین جا ختم میشد، ولی این تازه مقدمه کار است. چند دقیقهای در اتاق راه میرود و جمع و جور میکند آنگاه کلفت خانه را صدا میکند و میگوید کیسهها را بیاور. کلفت با چهار کیسه