در قدیمی ترین کتابهایی که دردست داریم مانند کافی که یادگار هزار سال پیش است، بحثی تحت عنوان «بابُ الزّی وَالتَّجَمُّل» وجود دارد. اسلام به کوتاه کردن و شانه کردن مو و به کار بردن بوی خوش و روغن زدن به سر سفارشهای اکید کرده است.

عدهای از اصحاب رسول اکرم به خاطر اینکه بهتر و بیشتر عبادت کنند و از لذات روحانی بهرهمند شوند ترک زن و فرزند کردند، روزها روزه میگرفتند و شبها عبادت میکردند. همینکه رسول خدا آگاه شد آنها را منع کرد و گفت من که پیشوای شما هستم چنین نیستم؛ بعضی روزها روزه میگیرم، بعضی روزها افطار میکنم؛ قسمتی از شب را عبادت میکنم و قسمتی دیگر نزد زنهای خود هستم. همین عده از رسول خدا اجازه خواستند که برای اینکه ریشه تحریکات جنسی را از وجود خود بکنند خود را اخته کنند. رسول اکرم اجازه نداد، فرمود در اسلام این کارها حرام است.

روزی سه زن به حضور رسول اکرم آمده از شوهران خود شکایت کردند. یکی گفت شوهر من گوشت نمیخورد. دیگری گفت شوهر من از بوی خوش اجتناب میکند. سومی گفت شوهر من از زنان دوری میکند. رسول خدا بیدرنگ درحالی که به علامت خشم ردایش را به زمین میکشید از خانه به مسجد رفت و بر منبر آمد و فریاد کرد: چه میشود گروهی از یاران مرا که ترک گوشت و بوی خوش و زن کردهاند؟! همانا من خودم، هم گوشت میخورم و هم

[١]. وسائل، ج ١/ ص ٢٧٨