ضعیف الایمانها میکند میفرماید: «وَ یسْتَأْذِنُ فَریقٌ مِنْهُمُ النَّبِی وَ یقولونَ انَّ بُیوتَنا عَوْرَةٌ وَ ما هِی بِعَوْرَةٍ انْ یریدونَ الّا فِراراً» [١] یعنی یک دسته از آنان از پیغمبر اجازه مراجعت میخواهند و میگویند خانه هامان بیحفاظ است، حصار کافی ندارد و حال آنکه خانه هاشان بیحفاظ نیست، جز فرار قصدی ندارند.

در اینجا کلمه «عورت» در مورد خانه به اعتبار بیحفاظ بودن آن به کار رفته

است و بدیهی است که هیچ گونه مفهوم قبح و زشتی در اینجا وجود ندارد. در آیه ٥٨ سوره نور که قبلًا تفسیر شد سه وقت خلوت (قبل از نماز صبح، نیمروز، بعد از عشاء) به اعتبار اینکه افراد در این وقت لباسها را از تن بیرون میآورند و حفاظی ندارند به نام «سه عورت» خوانده شده است.

صاحب مجمع البیان که از لحاظ شکافتن معانی لغتها در میان مفسران بینظیر و در میان غیرمفسران کم نظیر است در ذیل آیه ١٣ سوره احزاب آنجا که لغت را معنی میکند میگوید:

وَالْعَوْرَةُ کلُّ شَی ءٍ یتَخَوَّفُ مِنْهُ فی ثَغْرٍ اوْ حَرْبٍ. وَ مَکانٌ مُعْوِرٌ وَ دارٌ مُعْوِرَةٌ اذا لَمْ تَکنْ حَریزَةً..

عورت به هر چیز آسیب پذیر که مورد نگرانی است گفته میشود، از قبیل نقاط سرحدی و یا یک امر مربوط به جنگ. مکان مُعوِر و خانه معور یعنی خانهای که استحکام ندارد و آسیب پذیر است.

پس معلوم میشود این تعبیر فقهی مشتمل بر نوعی تحقیر نمیباشد. به زن از آن جهت «عورت» گفته میشود که مانند خانهای بیحصار است و

[١]. احزاب/ ١٣