عنوان مثال ذکر کنند چنانکه درعرف ما که بنا بر لازم دانستن پوشانیدن چهره است مسأله پوشش را به «رو گرفتن» تعبیر میکنند و رمزش این است که قسمتی که در عمل بیشتر ممکن است مکشوف باشد همان چهره است و وقتی پوشانیدن آن بیان شود وجوب پوشانیدن قسمتهای دیگر به طریق اولی فهمیده میشود. و اما پوشانیدن سایر قسمتهای بدن عملًا مورد ابتلا نبوده است و شکی در عدم جواز آن وجود نداشته که مورد سؤال واقع شود.

ج. در مورد مملوک:

لا بَأْسَ انْ یرَی الْمَمْلوک الشَّعْرَ وَ السّاقَ [١].

جایز است که غلام به مو و ساق خانمی که مالک اوست نگاه کند.

در روایت دیگر در مورد خواجگان (که ممکن است مملوک هم نباشند) سؤال شده است:

مُحَمَّدُبْنُ اسْماعیلَ بْنِ بَزیع قالَ: سَأَلْتُ ابَا الْحَسَنِ الرِّضا علیه السلام عَنْ قِناعِ الْحَرائِرِ مِنَ الْخِصْیانِ. فَقالَ: کانوا یدْخُلونَ عَلی بَناتِ ابِی الْحَسَنِ علیه السلام وَلا یتَقَنَّعْنَ. قُلْتُ: وَ کانوا احْراراً؟ قالَ: لا. قُلْتُ: فَالْاحْرارُ یتَقَنَّعُ مِنْهُمْ؟ قالَ: لا [٢].

محمدبن اسماعیل بن بزیع- که او نیز از اکابر اصحاب حضرت رضا علیه السلام است- میگوید: از حضرت رضا سؤال کردم که آیا زنان آزاده از خواجگان باید سر بپوشند؟ (در مورد کنیزان مسلّم است که بر آنان

[١]. وسائل ج ٣/ ص ٢٩ و کافی ج ٥/ ص ٥٣١[٢]. وسائل ج ٣/ ص ٢٩