که موجب تحریک طمع بیماردلان میگردد به کار نبرید. در این آیه دستور وقار و عفاف در کیفیت سخن گفتن را بیان میکند و در آیه مورد بحث دستور وقار در رفت و آمد را.

ما قبلًا گفتیم که حرکات و سکنات انسان گاهی زباندار است. گاهی وضع لباس، راه رفتن، سخن گفتن زن معنیدار است و به زبان بیزبانی میگوید دلت را به من بده، در آرزوی من باش، مرا تعقیب کن. گاهی برعکس با بیزبانی میگوید دست تعرض از این حریم کوتاه است.

به هر حال آنچه از این آیه استفاده میشود این است، نه کیفیت خاصی برای پوشش. از نظر کیفیت پوشش فقط آیه ٣١ سوره نور است که مطلب را بیان میفرماید و باتوجه بدین که این آیه بعد از آیه سوره نور نازل شده است میتوان فهمید که منظور از «یدْنینَ عَلَیهِنَّ مِنْ جَلابیبِهِنَ» این است که دستور قبلی سوره نور را کاملًا رعایت نمایند تا از شرّ آزار مزاحمان راحت گردند.

در آیه قبل از این آیه میفرماید: «وَالَّذینَ یؤْذونَ الْمُؤْمِنینَ وَالْمُؤْمِناتِ بِغَیرِ مَا اکتَسَبوا فَقَدِ احْتَمَلوا بُهْتاناً وَ اثْماً مُبیناً» یعنی آنان که بدون جهت مردان و زنان باایمان را آزار میرسانند بهتان و گناه بزرگی مرتکب میگردند. این آیه رسماً به کسانی پرخاش میکند که مردان و زنان مسلمان را آزار میرسانند. بلافاصله به زنان دستور میدهد که در رفتار خود وقار و سنگینی را کاملًا رعایت کنند تا از آزار افراد مزاحم مصونیت پیدا کنند. توجه بدین آیه بهتر به فهم مقصود آیه مورد بحث کمک میکند.

مفسران غالباً هدف جمله «یدْنینَ عَلَیهِنَّ مِنْ جَلابیبِهِنَ» را پوشانیدن چهره دانستهاند، یعنی این جمله را کنایه از پوشیدن چهره دانستهاند. مفسران قبول دارند که مفهوم اصلی «یدْنینَ» پوشانیدن نیست اما چون غالباً پنداشتهاند که این دستور برای باز شناخته شدن زنان آزاد از کنیزان بوده است اینچنین تعبیر کردهاند. ولی ما قبلًا گفتیم که این تفسیر صحیح نیست. به هیچ وجه قابل قبول