مسئلۀ حجاب ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٤١ - استیذان

ایضاً در کشّاف در ذیل آیه ١١ از سوره کهف که این ترکیب لغوی در آنجا آمده است و میفرماید: «فَضَرَبْنا عَلی اذانِهِمْ» میگوید:

ای ضَرَبْنا عَلَیها حِجاباً مِنْ انْ تَسْمَعَ..

یعنی بر روی گوشهای آنها پردهای قرار دادیم که نشنوند.

در تفسیر مجمع البیان در ذیل آیه مورد بحث میگوید:

«زنان مأمور شدهاند که روسریهای خود را بر روی سینه خود بیفکنند تا دور گردن آنان پوشیده شود. گفته شده است که قبلًا دامنه روسریها را به پشت سر میافکندند و سینه هایشان پیدا بود. کلمه «جیوب» (گریبانها) کنایه است از سینهها، زیرا گریبانهاست که روی سینهها را میپوشاند. و گفته شده است که از آن جهت این دستور رسیده است که زنان موها و گوشوارهها و گردنهای خویش را بپوشانند.

ابن عباس در ذیل این آیه گفته است: زن باید موی و سینه و دور گردن و زیر گلوی خویش را بپوشاند.».

تفسیر صافی نیز بعد از ذکر جمله «وَلْیضْرِبْنَ بِخُمُرِهِنَّ عَلی جُیوبِهِنَ» میگوید: «برای اینکه گردنها پوشیده شود.».

به هر حال منظور این است که این آیه در کمال صراحت حدود پوشش لازم رابیان میکند. مراجعه به تفاسیر و روایات اعمّ از شیعه و سنی و مخصوصاً روایات شیعه کاملًا مطلب را روشن میکند و جای تردید در مفهوم آیه باقی نمیگذارد.