اول اينكه اين بيانات امام كه خطاب به عامه مردم است از نوع آموزش نيست , از نوع تذكر و ياد آورى است . يعنى در اين بيان امام نمى نشيند مسئله توحيد را براى مردم باز كند و بشكافد , يا مسئله نبوت را براى مردم تفسير كند بلكه تذكر مى دهد , ياد آورى مى كند . از مسئله نبوت چرا ؟ بخاطر اينكه در جامعه آنروز كه امام سجاد در آن زندگى ميكردند , هنوز فاصله تا زمان پيغمبر آنقدر نشده بود كه عقايد اسلامى بطور كلى انحراف پيدا كند وتحريف بشود , در آنروز بسيار كسانى بودند كه پيغمبر را ديده بودند , و دوران خلفاى را شدين بر آنها گذشته بود , و ائمه بزرگ خودمان اميرالمؤمنين , امام حسن , امام حسين عليهم السلام را ديده بودند , و از لحاظ نظام اجتماعى آنچنان وضعى پيش نيامده بود , كه مردم نسبت بمسئله توحيد و نبوت يا نسبت بمسئله معاد و قرآن دچار اشتباه و تحريف بنيانى و اصولى باشند . بله , يادشان رفته بود , زندگى مادى موجب شده بود كه مردم فكر اسلام و فكر اعتقاد باسلام و گرايش بان را بكلى فراموش كنند .

آنچنان جريانهاى دنيايى و مادى در جامعه , مردم را زير فشار گذاشته بود كه اصلا فكر اينكه در زندگى انسان , براى مسابقه در معنويات و خيرات ميدانى وجود دارد , از ذهن مردم خارج شده بود و كسى بفكر فرا گرفتن اين نبود . اگر هم فرا مى گرفتند , ظواهر و امور سطحى را فرا مى گرفتند برداشتى را كه مردم در دوران رسول اكرم ( ص ) و همچنين در دوران متصل بزمان پيغمبر اكرم از توحيد داشتند , آن احساس و آن حساسيت را و آن درك را اين مردم نداشتند , احتياج بتذكر داشت كه اين درك را پيدا كنند , چيزى نبود كه تحريف شده باشد , تا بخواهند آن را تصحيح كنند .

بر خلاف دوران هاى بعد , مانند دوران امام صادق ( ع ) كه مسئله اين طور نبود . در آن وقت متفلسفين و متفكرينى از اسلامى ها پيدا شده بودند , كه