نشانه زاهدان در دنيا كه از دنيا چشم پوشيده و به آن بى رغبتند , اين است كه هر دوست و يارى را كه با آنان هم عقيده و هم فكر و هم دل و هم خواست نيست , او را ترك مى كنند . اين آشكارا دعوت به يك تشكيلات شيعى است .

اينها در اين بيان مى آموزند كه بايستى به ديگرانى كه خواسته آنها را دنبال نميكنند , انگيزه آنها را ندارند دنبال حكومت علوى و حكومت حق نيستند بايد با آنها غريبه و بيگانه باشند . البته رفت و آمد و معاشرت دارند اما اين معاشرت مثل معاشرت ملت ايران است در دوران قبل از انقلاب با آن مثلا بقال سرگذر كه ميدانستند ساواكى است يا فلان كه معلوم بود مواظب كار مردم است .

امام مى فرمايد : رفت و آمد و بر خورد شما با كسانيكه اراده شما و فكر و راه شما را نمى پيمايند و ندارند و هدف نميگيرند , بايستى رفتارى

[١]متأسفانه بايد بگويم در تيترهاى اينگونه بيانات امام سجاد ( ع ) ( كه محدثين انتخاب كرده اند ) هيچكدام اشاره اى به آن محتوائى كه ما اشاره كرديم ندارد . غالبا اينها را هم ذيل عنوان زهد ذكر كرده اند . البته زهد واقعى هم همين است . منتها آن برداشتى كه معمولا از زهد ميشده آن برداشت اينجا از اين گفته نميشود و بايد اشاره اى هم ميشد كه امام ( ع ) در اين بيانشان دارند به مسائل سياسى اشاره ميكنند .