درباره امام سجاد عليه السلام سخن گفتن و سيره نوشتن كار دشوارى است , زيرا زمينه معرفت و آشنائى مردم با اين امام بزرگوار بسيار زمينه نا مساعدى دارد . . . در ذهن اغلب سيره نويسان و تحليل گران اينطور وارد شده است كه اين بزرگوار در گوشه اى نشسته و به عبادت مشغول بود و كارى به سياست نداشت . بعضى از مورخان و سيره نويسان اين مساله را با صراحت بيان كرده اند و آنهائى كه با صراحت اينچنين نگفته اند , برداشتشان از زندگى امام سجاد چيزى جز اين نيست , و اين معنى را در القابى كه بامام داده ميشود وتعبيراتى كه از ايشان ميشود , به خوبى ميتوان فهميد .

برخى از مردم لقب[ ( بيمار] ( به اين بزرگوار مى دهند , در حالى كه بيمارى ايشان همان چند روز واقعه عاشورا بود و ادامه پيدا نكرد , مثل هر كسى كه در مدت عمرش چند روزى بيمار ميشود , گرچه بيمارى امام براى مصلحتى خدائى بود كه اين بزرگوار وظيفه دفاع وجهاد در راه خدا را در آن روز نداشته باشد تا در آينده بتواند بار سنگين امانت و امامت را بر دوش بكشد , و سى و پنج يا سى و چهار سال پس از پدر زنده بماند و دشوارترين دوران امامت شيعه را بگذراند .