مرحوم طبرسى در مجمع البيان در ضمن تفسير آيه چهارم تحريم : واظهره الله عليه عرف , الايه فرموده است كه قرائت حفص از عاصم , قرائت اميرالمؤمنين على عليه السلام است مگر در ده كلمه . و هم آنجناب و مرحوم علامه حلى در تذكره الفقهاء فرمودند : آن ده كلمه را ابوبكر در قرآن آورده است كه روايت ابوبكر از عاصم كاملا همان قرائت اميرالمؤمنين عليه السلام است . در منتهى فرمود : اضبط هذه القراءات السبع عند ارباب البصيره هو قرائه عاصم بروايه ابى بكر بن عياش , و در تذكره فرمود : ان هذا المصحف الموجود الان هو مصحف على عليه السلام . و بقرائت هر دو انه عمل غير صالح به فتح ميم و تنوين لام و رفع غير است . پس بدانكه جنت و نار در ارواح اند نه ارواح در جنت و نار , بلكه در اطلاق كلمه دركه مشعر به ظرفيت است خيلى دقت بايد . پس بدانكه جنت و نار را در همه عوالم مظاهر است .

ج([ جزاء وفاقا ]) [١] مى فرمايد جزاء موافق اعمال و عقايد است . وفاق مصدر دوم باب مفاعله از وفق است و مفالعه بين دو چيز است يعنى عمل را باجزاء و جزاء را با عمل موافقت است ([ كلما رزقوا منها من ثمره رزقا قالوا هذا الذى رزقنا من قبل وأتوا به متشابها ]) . [٢]

چون ركوعى يا سجودى مرد كشت *** شد در آن عالم سجود او بهشت

[١]سوره نبأ , آيه ٢٦ .

[٢]سوره بقره , آيه ٢٥ .