مباحثي از اصول فقه

مقدمه ويراستار

1- علم اصول

2- اجتهاد از نظر تاريخى

3- انفتاح باب اجتهاد

دفتر اول مباحث الفاظ

1- مبحث وضع

الف) تعريف وضع

ب) نحوه وضع

2- اقسام وضع

الف) وضع خاص موضوع له خاص

ب) وضع عام موضوع له عام

ج) وضع خاص موضوع له عام

د) وضع عام موضوع له خاص

3- حقيقت و مجاز

ملاكهاى تميز و تشخيص حقيقت از مجاز

الف) تبادر

ب) صحت سلب و حمل

4- ترادف و اشتراك

5- استعمال مشترك لفظى در بيش از يك معنى

6- اصول لفظيه

الف) اصل حقيقت

ب) اصل عموم

ج) اصل اطلاق

د) اصل عدم تقدير

ه) اصل ظهور

7- حجيت اصول لفظيه

8- حقيقت شرعيه

الف) دلالت امر بر وجوب و الزام

ب) دلالت امر بر مره و يا تكرار

ج) فور و تراخى امر

د) دلالت امر بر واجب تعبدى و توصلى

ه) دلالت امر بر واجب عينى و واجب كفايى

و) دلالت امر بر واجب تعيينى يا تخييرى

الف) دلالت نهى بر حرمت

ب) دلالت نهى بر مره و تكرار

ج) دلالت نهى بر فساد عبادات و معاملات

11- واجب و اقسام آن

الف ) واجب مشروط و واجب مطلق

ب) واجب معلق و واجب منجز

12- مفاهيم

تعريف مفهوم و منطوق

مفهوم موافقت و مفهوم مخالفت

الف) مفهوم شرط

ب) مفهوم وصف

ج) مفهوم غايت

د) مفهوم لقب

ه) مفهوم عدد

و) مفهوم حصر

13- عام و خاص

الف) تقسيمات عام

1- عام افرادى يا استغراقى

2- عام مجموعى

3- عام بدلى

ب) تخصيص

مخصص متصل صفت، شرط، استثناء متصل، بدل بعض از كل، غايت

مخصص منفصل لفظى و عقلى

ج) عمل به عام پيش از جستجوى مخصص

د) آيا عام پس از ورود مخصص مجاز مى شود؟

ه) اجمال مخصص

شبهه مفهوميه

شبهه مصداقيه

وظيفه مكلف در برخورد با مخصص مجمل

14- مطلق و مقيد

الف) تفاوت عام و مطلق

ب) مقدمات حكمت

ج) انصراف

د) حمل مطلق بر مقيد

15- مجمل و مبين

16- مشتق

و ما كان المؤمنون لينفروا كافه فلولا نفر من كل فرقة طائفة ليتفقهوا فى الذين و لينذروا قومهم اذا رجعوا اليهم لعلهم يحذرون

اليوم اكملت لكم دينكم و اتممت عليكم نعمتى و رضيت لكم الاسلام دينا

( احل الله البيع (

( اقيموا الصلوة (

( اذا نودى للصلوة من يوم الجمعه فاسعوا الى ذكر الله و ذر والبيع

( و ما محمد الا رسول (

( ان الله على كل شىء قدير (

ان الله لا يحب كل كفار اثيم

( فكلوا مما امسكن )

( السارق و السارقه فاقطعوا ايديهما

( به بوى نافه اى كاخر صبا ز آن طره بگشايد = ز تا جعد مشكينش چه خون افتاد در دلها (

( تركان پارسى گو بخشندگان عمرند = ساقى بشارتى ده پيران پارسا را (

( نيست در لوح دلم جز الف قامت يار = چكنم حرف دگر ياد نداد استادم (

مباحثي از اصول فقه - محقق داماد‌، سيد مصطفى - الصفحة ٩٦ - وظيفه مكلف در برخورد با مخصص مجمل

٣ ) به هيچكدام ارتباط پيدا نمى كند بلكه كلام مجمل مى شود و قابل استفاده نخواهعد بود .

٤ ) گروهى قائل به تفصيل شده و مى گويند اگر در جملات عديده موضوع يكى باشد به تمام جملات بازگشت مى كند . مانند علما را احترام كن و آنان را مسكن ده و حوائجشان را برآور مگر فاسقين از آنها را . در اينجا استثناء به همه مى خورد زيرا موضوع در تمام جملات يكى است , ولى اگر موضوعات مختلف باشند ظهنور كلام آن است كه به آخرين جمله بر مى گردد . مثل آنكه علما را احترام كن , فقرا را احسان كن , جوانان را هدايت كن , مگر . . . كه در اينگونه جملات فقط به آخرين جمله برمى گردد .