مباحثي از اصول فقه - محقق داماد، سيد مصطفى - الصفحة ٣٦ - ٤- ترادف و اشتراك
از اينكه در تمام لغات , ترادف و اشتراك وجود دارد شكى نيست . و لذا رنجى را كه بعضى از فرهنگ نويسان كشيده اند تا چنين مطلبى را انكار نمايند رنج بيهوده و تضييع وقت مى دانيم .
سخن در انگيزه به وجود آمدن ترادف و اشتراك است , با توجه به آنچه كه در نحوه و كيفيت وضع الفاظ بيان گشت , طبيعى است كه گروهها و طوايف مختلفى كه همه به يك زبان سخن مى گويند هر كدام بدون اطلاع از ديگرى مبادرت به وضع واژه براى معنائى نمايند , و در نتيجه يك واژه در يك زبان داراى معانى متعددى مى گردد , و اشتراك بوجود مىآيد .
و بالعكس براى يك معنا , هر قومى جداگانه لفظى را منظور مى نمايد كه ترادف پديدار مى شود .
اين مسائل سهل و آسان است و چندان جاى امعان نظر ندارد لذا به همين مقدار بسنده مى كنيم . و به بحث دقيق و در عين حال لطيفى كه اصوليين در مبحث اشتراك تحت عنوان استعمال لفظ در اكثر از معناى واحد طرح نموده اند مى پردازيم .