مرگ مغزى - ستوده، حميد - الصفحة ١٦٩ - 4) حضرت آيت الله العظمى بهجت(رحمه الله)

در صورت صبر، ممكن است ديگر قابل پيوند نباشند)؟

ج: چون در همان مدّتى كه قلب كار مى‌كند و مغز مرده است، امكان دارد دارويى اختراع يا كشف شود كه مغز را به كار اندازد (اين مطلب هر چند در خيلى از نفوس موجب يقين به عدم باشد، ولى در بعض نفوس و افراد، يقين به عدم‌نيست؛ زيرا پيدا شدن بعضى داروها كه براى بعض امراض اختراع يا كشف مى‌شود، آنى است) لذا با اين احتمال، جايز نيست.

س: آيا كسانى كه بر اثر سكته مغزى و يا ضربه مغزى و .... دچار مرگ مغزى مى‌شوند و به گفته پزشكان مرده تلقى مى‌شوند، آيا به لحاظ فقهى نيز ميت هستند؟ و جدا كردن دستگاه‌هاى پزشكى و عدم رسيدگى درمانى به آنان چه حكمى دارد؟

ج: تا از تمام جهات نمرده‌اند، ميت نيستند و بايد به آن‌ها رسيدگى شود.

س: برخى از بيماران بر اثر مرگ مغزى مرده تلقى مى‌شوند، اما ممكن است قلب آن‌ها تا مدتى تپش داشته باشد، آيا تماس با چنين افرادى مس ميت تلقى مى‌شود؟

ج: تا كاملا نمرده و پس از مردن تمام بدن او سرد نشده است، غسل واجب نمى‌شود.

س: از چه زمانى احكام ميت هم چون (ارث، وصيت، عدّه وفات، برداشتن عضو و ....) بر ميت مترتب مى‌گردد؟ آيا زمان مرگ مغزى كه به لحاظ پزشكى ميت تلقى مى‌شود يا زمان توقف ضربان قلب ملاك است؟

ج: از زمانى كه مرگ از جميع جهات حاصل شود، بايد محاسبه گردد. [١]

س: اگر واگذارى و هديه اعضاى بدن موجب تسريع مرگ شود، چه وجهى‌

[١]. محمدتقى بهجت فومنى، استفتاءات، چاپ اول، (قم: دفتر حضرت آيت الله بهجت، ١٤٢٨ ق)، ج ١، ص ٣٣٥.