سجده بر تربت - حسينى نسب، سيّدرضا - الصفحة ٨٣

نمى گنجد، ولى به عنوان مثال، برخى از آنها را در اينجا يادآور مى شويم:

الف. بخارى در صحيح خود، در ضمن روايتى طولانى كه شرح برخى از ويژگى هاى پيامبر و ياران او را دربردارد، چنين مى گويد:

«وَإذا تَوَضَّأَ كادُوا يَقْتَتِلُونَ عَلى وُضُوئه».[١]

«هرگاه پيامبر وضو مى گرفت، نزديك بود مسلمانان، (بر سر بدست آوردن آب وضوى آن حضرت)، با هم بجنگند».

ب. ابن حجر مى گويد:

«إنّ النَّبِىَّ(صلى الله عليه وآله) كانَ يُؤْتى بِالصِّبْيانِ فَيَبْرُكَ عَلَيْهِمْ».[٢]

ج. محمد طاهر مكّى مى گويد:

«از اُمّ ثابت روايت شده كه گفت: رسول خدا بر من وارد شد و از دهانه مشكى كه آويزان بود، ايستاده آب نوشيد و من برخاستم و دهانه مشك را بريدم».

سپس مى افزايد:

«اين حديث را ترمذى روايت كرده و مى گويد: حديث صحيح و حسن است و شارح اين حديث در كتاب رياض الصالحين مى گويد: ام ثابت، دهانه مشك را بريد تا جاى دهان پيامبر را نگهدارى كند و بدو تبرّك جويد و همچنين صحابه مى كوشيدند تا از جايى كه رسول خدا از آن آب