سجده بر تربت

سجده بر تربت - حسينى نسب، سيّدرضا - الصفحة ٥٨

پارچه اى كه از جنس مو ساخته شده باشد) سؤال نمودم. آن حضرت فرمود: بر آنها سجده مكن، امّا اگر بر آنها بايستى و بر زمين سجده نمايى، اشكالى ندارد. همچنين اگر بر آنها حصيرى بگسترانى و بر آن حصير سجده نمايى، سجده صحيح است».[١]

در پرتو روايات ياد شده به خوبى معلوم گرديد كه از ديدگاه عترت پيامبر(صلى الله عليه وآله) تنها بر زمين و روييدنى هاى آن، مگر خوردنى ها و پوشيدنى ها، مى توان سجده نمود، و اين همان حكمى است كه از مجموعه احاديث سنّت و سيره رسول خدا(صلى الله عليه وآله) و صحابه آن حضرت، استفاده مى گردد.

از سوى ديگر مى دانيم كه آنچه را پيشوايان معصوم و اهل بيت پيامبر گرامى(صلى الله عليه وآله) اخذ نموده اند و اين بينش بدان جهت است كه از ديدگاه شيعه، تنها پروردگار جهان داراى حقّ تشريع و قانونگذارى براى جامعه بشريّت است كه قوانين و احكام شرع مقدّس را به وسيله پيامبر خود، به جهانيان ابلاغ مى نمايد و روشن است كه رسول خدا، تنها واسطه وحى و تشريع الهى بين خدا و مردم مى باشد. با اين بيان روشن مى گردد كه اگر شيعه، احاديث اهل بيت را نيز از منابع فقه خود مى داند، به خاطر آن است كه روايات عترت


[١] وسائل الشيعه، ج٣، ص ٥٩٤:
«عن أبى عبدالله(عليه السلام) قال سألته عن الرجل يصلّى على البساط والشعر والطنافس قال: لا تسجد عليه وان قمت عليه وسجدت على الأرض فلا بأس، وان بسطت عليه الحصير وسجدت على الحصير فلا بأس».