سجده بر تربت - حسينى نسب، سيّدرضا - الصفحة ١٨

حالى كه معناى «السجود على الأرض» آن است كه «سجده بر زمين صورت مى گيرد» و به تعبير ديگر، ما با سجده بر زمين، براى خدا سجده مى نماييم.

اصولاً تمام مسلمانان جهان بر چيزى سجده مى كنند در حالى كه سجده آنان براى خداست، و تمام زائران خانه خدا بر سنگ هاى مسجدالحرام سجده مى نمايند، در صورتى كه هدف از سجده آنان، خدا مى باشد.

با اين بيان، روشن مى گردد كه سجده كردن بر خاك و گياه و غيره، به معناى پرستش آنها نيست، بلكه سجود و پرستش براى خدا به وسيله خضوع تا حدّ خاك است. همچنين روشن مى گردد كه سجده بر تربت، غير از سجده براى تربت است.

در اين جا به منظور روشن تر شدن هر چه فزون تر نظريه شيعه، سزاوار است به فرازى از سخنان پيشواى بزرگ شيعيان جهان، امام صادق(عليه السلام) اشاره نماييم:

«هشام بن حكم مى گويد: از امام صادق(عليه السلام) درباره آنچه سجده بر آن صحيح است، سؤال كردم، آن حضرت فرمود: سجده تنها بايد بر زمين و آنچه مى روياند (جز خوردنى ها و پوشيدنى ها) انجام گيرد. گفتم: فدايت گردم، سبب آن چيست؟ فرمود: زيرا سجده، خضوع و اطاعت براى خداست و شايسته نيست بر خوردنى ها و پوشيدنى ها صورت پذيرد، زيرا دنياپرستان، بندگان خوراك و پوشاك هستند در حالى كه انسان به هنگام سجده، در حال پرستش خدا به سر مى برد. پس سزاوار نيست پيشانى خود