سجده بر تربت - حسينى نسب، سيّدرضا - الصفحة ٧١

١. روشن است كه شيعيان سجده بر همه خاك ها، سنگ ها و زمين هاى پاك را جايز مى دانند، امّا به موجب روايات صحيح اسلامى، بر آنند كه برخى از سرزمين ها به خاطر انتساب به شعائر و مقدّسات الهى و يا اولياء خدا، داراى تقدّس و اولويّت خاصّى مى باشند.

شكّى نيست كه سرزمين مكه مكرّمه، به سبب آن كه دربرگيرنده بيت الله الحرام و كعبه معظّمه است، به عنوان حرم امن الهى و داراى تقدّس ويژه اى مى باشد و به خاطر همين پاكى و قداست، از ورود مشركان و كفّار به آن سرزمين گرانقدر، جلوگيرى مى شود. همچنين سرزمين يثرب و مدينه منوّره در پرتو احاديثى كه در مورد آن شهر مقدّس رسيده است، از ارزش والايى برخوردار است.

يكى از سرزمين هاى مقدّس از ديدگاه روايات اسلامى، سرزمين كربلا است كه قربانگاه فرزندان پاك رسول خدا(صلى الله عليه وآله) و در رأس آنها، حسين بن على بن ابى طالب(عليه السلام) مى باشد. در اين جا، نمونه هايى از احاديث معتبرى را كه در اين زمينه در كتب روايى هر دو گروه مسلمان بويژه كتب دانشمندان اهل سنّت رسيده، از نظر شما مى گذرانيم، تا قداست و ارزش خاص سرزمين ياد شده و خاك پاك و مطهّر آن، روشن گردد:

ابن حجر هيتمى در كتاب (الصواعق المحرقة)، چنين روايت مى كند:

«...حسين(عليه السلام) بر رسول خدا وارد گرديد و به سرعت به جانب آن حضرت