سجده بر تربت - حسينى نسب، سيّدرضا - الصفحة ٣٣
از سوى ديگر، رواياتى وجود دارد مبنى بر اين كه در حالت اضطرارى مانند سرماى شديد و يا بارش باران، رسول خدا(صلى الله عليه وآله) عبا و يا لباس خويش را فقط بين دست ها و پاهاى خويش و زمين قرار مى دادند.
از ظاهر اين احاديث چنين استفاده مى شود كه آن حضرت، حتى در حالات اضطرارى مثل باران و سرماى شديد، پارچه اى را به عنوان عايق رطوبت و سردى زياد، بين پيشانى و زمين قرار نمى دادند، چرا كه در احاديث مذكور، اشاره اى به قرار دادن لباس بين پيشانى و سطح زمين توسط آن حضرت به چشم نمى خورد. اينك نمونه هايى از احاديث ياد شده:
٦. ابن عباس مى گويد:
«رسول خدا(صلى الله عليه وآله) را مشاهده كردم كه در ردايى سفيد و در صبحگاهى سرد، نماز مى خواند در حالى كه سرماى زمين را به وسيله رداى خويش از دست و پاى خود، دور مى نمود».[١]
٧. در جاى ديگر مى گويد:
«پيامبر را در روزى بارانى (در حال نماز) ديدم، در حالى كه به هنگام سجده، به وسيله عباى خويش، از گِل پرهيز مى نمود، به اين صورت كه عباى خود را بين دو دست خود و زمين قرار مى داد».[٢]
[١] سنن بيهقى، ج٢، ص ١٠٦: «رأيت رسول الله(صلى الله عليه وآله) يصلّى فى كساء أبيض فى غداة باردة يتقى بالكساء برد الأرض بيده ورجله».
[٢] سيرتنا وسنّتنا، ص ١٣٢، به نقل از احمد بن حنبل:«لقد رأيت رسول الله(صلى الله عليه وآله) فى يوم مطير وهو يتقى الطين إذا سجد بكساء عليه يجعله دون يديه إلى الأرض إذا سجد».