سجده بر تربت - حسينى نسب، سيّدرضا - الصفحة ٨٢
بلكه بيانگر آن است كه پيراهن ياد شده، موجب بازگشت بينايى حضرت يعقوب گرديد.
آيا مى توان گفت رفتار اين دو پيامبر گرامى، از چهارچوب توحيد و پرستش خدا خارج بوده است؟!!!
٢. شكى نيست كه پيامبر گرامى اسلام(صلى الله عليه وآله)، به هنگام طواف خانه خدا، حجرالأسود را استلام مى نمود و يا مى بوسيد، بخارى در صحيح خود مى گويد: مردى از عبدالله بن عمر درباره استلام حجر سؤال كرد، و او در پاسخ گفت:
رَأيْتُ رَسُولَ الله(صلى الله عليه وآله) يَسْتَلِمُهُ وَيُقَبّلُهُ».[١]
«پيامبر را مشاهده كردم كه حجرالأسود را استلام مى نمود و مى بوسيد».
در صورتى كه اگر لمس كردن و يا بوسيدن سنگى، شرك به خدا بود، هرگز پيامبر(كه از اركان توحيد است)، به چنين كارى مبادرت نمىورزيد.
٣. در كتب صحاح و مسانيد و در ميان كتاب هاى تاريخ و سنن، روايات انبوهى در مورد تبرّك جستن صحابه پيامبر به آثار آن حضرت ـ مانند لباس، آب وضو، ظرف آب و غير آنها ـ به چشم مى خورد كه با مراجعه به آنها، كوچكترين ترديدى در مشروعيّت و پسنديده بودن آن، باقى نمى ماند.
گرچه شمارش همه روايات در اين زمينه، در اين نوشتار
[١] صحيح بخارى، جزء٢، كتاب الحج، باب تقبيل الحجر، صفحه ١٥١ـ ١٥٢، ط مصر.