سجده بر تربت - حسينى نسب، سيّدرضا - الصفحة ٦٥

مى توان بر گوشه لباس سجده نمود، به كتب روايى اهل سنّت اختصاص ندارد، بلكه حكم ياد شده، در احاديث اهل بيت نيز، به چشم مى خورد.

نويسنده كتاب «وسائل الشيعه» بخشى را تحت عنوان «باب جواز السجود على الملابس وعلى ظهر الكفّ فى حال الضرورة» تدوين نموده و احاديث اهل بيت رسول خدا(صلى الله عليه وآله) را در اين زمينه آورده است كه به عنوان مثال، برخى از آنها را از نظر شما مى گذرانيم:

١. عيينه مى گويد:

«به ابى عبدالله(امام صادق(عليه السلام)) گفتم: در يك روز بسيار گرم به مسجدى وارد مى گردم و خوش ندارم بر سنگريزه ها نماز بگزارم، آيا مى توانم لباس خود را بگسترانم و بر آن سجده نمايم؟ در جواب فرمود: آرى، اشكالى ندارد».[١]

٢. قاسم بن فضيل مى گويد:

«به امام رضا(عليه السلام) گفتم: فدايت گردم، آيا يك شخص مى تواند ـ به منظور ايمنى از حرارت و سرماـ بر آستين خود سجده نمايد؟ فرمود: اشكالى ندارد».[٢]

---

[١] وسائل الشيعه، ج٣، كتاب الصلاة، ابواب ما يسجد عليه، باب٤، حديث١.
«قلت لأبى عبدالله(عليه السلام): أدخل المسجد فى اليوم الشديد الحرّ فأكره ان اصلّى على الحصى، فأبسط ثوبى فأسجد عليه؟ قال: نعم ليس به بأس».
[٢] همان مدرك، حديث٢:«قلت للرضا(عليه السلام): جعلت فداك، الرجل يسجد على كمّه من أذى الحرّ والبرد؟ قال: لا بأس به».