سجده بر تربت - حسينى نسب، سيّدرضا - الصفحة ٣٦

٧. در صحيح مسلم و كتب ديگر از «انس»، چنين روايت شده است:

«پيامبر گرامى(صلى الله عليه وآله)، خوشخوترين مردم بود، چه بسا وقت نماز فرا مى رسيد و او در خانه ما بسر مى برد، پس فرمان مى داد تا فرشى را كه زير پاى وى بود جاروب كنند و آب زنند، آنگاه ما به امامت آن حضرت، نماز مى گزارديم و فرش آنان، از شاخه هاى خرما ساخته شده بود».[١]

٨. مسلم بن حجاج و احمد بن حنبل و ابوعبدالله بخارى و ديگران، چنين حكايت مى كنند:

«انس بن مالك مى گويد: حصيرى را كه به علّت فرتوت بودن، سياه گرديده بود آماده ساختم و آب زدم، آن گاه رسول خدا(صلى الله عليه وآله) بر آن ايستاد... و نماز گزارد».[٢]

٩. مسلم بن حجاج در صحيح خود، چنين روايت مى كند:

«ابوسعيد خدرى مى گويد: بر رسول خدا وارد شدم و ديدم بر حصيرى نماز

---

[١] صحيح مسلم، ج١، ص ٤٥٧ و سنن بيهقى، ج٢، ص ٤٣٦ و مسند احمد، ج٣، ص ٢١٢ و غيره:«كان رسول الله(صلى الله عليه وآله) أحسن الناس خلقاً فربّما تحضر الصلاة وهو فى بيننا فيأمر بالبساط الذى تحته فيكنس ثمّ ينضح ثم يؤم رسول الله(صلى الله عليه وآله) وتقوم خلفه فيصلّى بنا وكان بساطهم من جريد النخل».
[٢] صحيح مسلم، ج١، ص ٤٥٧ و صحيح بخارى، ج١، ص ١٠٧ـ ٢١٨ و مسند احمد، ج٣، ص ١٣٠ و غيره:«قال انس بن مالك: فقمت إلى حصير لنا قد اسود من طول ما ليس فتضحته بماء فقام عليه رسول الله(صلى الله عليه وآله)... فصلّى لنا».