سجده بر تربت - حسينى نسب، سيّدرضا - الصفحة ٦٣

٢. بخارى در جاى ديگر از كتاب خود از انس، چنين حكايت مى كند:

«هرگاه پشت سر پيامبر گرامى(صلى الله عليه وآله) در شدّت گرما نماز مى گزارديم، بر لباس هاى خود سجده مى نموديم تا از حرارت در امان باشيم».[١]

٣. مسلم بن حجاج نيز، روايت ياد شده را چنين نقل كرده است:

«وقتى با پيامبر گرامى(صلى الله عليه وآله) نماز مى خوانديم و يكى از ما به علّت شدّت گرما نمى توانست پيشانى خود را بر زمين قرار دهد، لباس خود را مى گستراند و آنگاه بر آن سجده مى نمود».[٢]

٤. مسلم در جاى ديگر به نقل از يكى از صحابه چنين آورده است:

«با رسول خدا(صلى الله عليه وآله) در شدّت گرما نماز مى خوانديم، و آنگاه كه يكى از ما نمى توانست پيشانى خويش را بر زمين بگذارد، لباس خود را مى افكند و بر آن سجدهمى كرد».[٣]

از عبـارات ياد شـده به خوبى روشن مى گردد كه سجده بر اشياء

---

[١] صحيح بخارى، ج١، ص ١٤٣/١٠٧و مورد ديگر، ص ١٠١ و ح٢، ص ٨١:
«كنا إذا صلينا خلف رسول الله(صلى الله عليه وآله) بالظهائر، فسجدنا على ثيابنا اتقاء الحر».
«كنا نصلّى مع النبى(صلى الله عليه وآله) فى شدّة الحرّ فإذا لم يستطع احدنا أن يمكّن جبهته من الأرض بسط ثوبه فسجد عليه».
[٢] سيرتنا وسنّتنا، ص ١٣١، به نقل ازمسلم:
«كنّا إذا صلّينا مع النبى(صلى الله عليه وآله) فلم يستطع أحدنا أن يمكّن جبهته من الأرض من شدّة الحرّ طرح ثوبه ثمّ سجد عليه».
[٣] همان مدارك:
«كنّا نصلّى مع رسول الله(صلى الله عليه وآله) فى شدّة الجرّ فإذا لم يستطع أحدنا أن يمكّن جبهته من الأرض بسط ثوبه فسجد عليه».