«من در ميان شما دو يادگار سنگين وگرانبها به جاى مى گذارم: يكى كتاب خدا قرآن و ديگرى اهل بيتم، و اين دو هرگز از يكديگر جدا نخواهند گشت تا در روز رستاخيز در كنار حوض كوثر به من برسند».

لازم به تذكّر است كه احاديث اسلامى در اين زمينه، بيش از آن است كه در اين نوشتار بگنجد و محقق برومند سيدميرحامد حسين، اسناد اين روايت را در كتاب «عبقات الأنوار» كه در شش جلد به چاپ رسيده است، گردآورى نموده.

در پرتو روايات ياد شده، به روشنى معلوم مى گردد كه تمسّك به اهل بيت پيامبر و پيروى از آنان، در كنار كتاب خدا و سنّت رسول گرامى، از ضروريات اسلام است و رها نمودن سخنان عترت، موجب ضلالت و گمراهى مى باشد.

اينك سؤالى كه در برابر ما خودنمايى مى كند اين است كه عترت پيامبر كه اطاعت از آنان، به فرمان رسول خدا بر ما واجب گرديده، چه كسانى هستند؟ و لذا به منظور روشن شدن اين مسأله، با استناد به روايات اسلامى به بررسى معناى عترت پيامبر(صلى الله عليه وآله)مى پردازيم.