سجده بر تربت
٠ ص
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
سجده بر تربت - حسينى نسب، سيّدرضا - الصفحة ٢٥
است».[١]
در پرتو احاديث ياد شده كه متواتر و مورد قبول همه دانشمندان مسلمان مى باشد، به روشنى معلوم مى گردد كه سطح زمين، اعم از خاك، سنگ، ريگ و گياه آن، اصل در سجود است و بدون عذر موجه (كه توضيح آن بيان خواهد شد) نبايد از آن، تعدّى نمود.
همچنين از واژه «جعل» كه در اينجا به معناى تشريح و قانونگذارى است به خوبى آشكار مى گردد كه اين مسأله، يك حكم الهى براى پيروان آيين اسلام است. و بدين سان، مشروع بودن سجده بر زمين، و اجزاء آن، به ثبوت مى رسد.
[١] مصباح المسند، شيخ قوام الدين:«وجعلت الأرض كلّها لى ولأمّتى مسجداً وطهوراً».