سجده بر تربت - حسينى نسب، سيّدرضا - الصفحة ٧٩
آفريدگار جهان، مناسب تر نيست؟ آيا سجده بر سرزمينى كه رمز عظمت و بزرگوارى و كبرياء الهى، و اسرار بندگى و فروتنى در برابر خداى بزرگ در بالاترين مرتبه اى را دربردارد، با راز سجده بر زمين سازگارتر نيست؟
آيا سزاوار نيست بر تربتى كه داراى نشانه هاى توحيد و فداكارى در راه آن مى باشد سجده نماييم؟ تربتى كه ما را به سوى مهربانى، ترحّم ضمير، شفقت و عطوفت فار مى خواند؟».[١]
همچنين، دانشمند بزرگوار شيعه، علامه كاشف الغطاء(رحمه الله) در اين زمينه چنين مى فرمايد:
«شايد رمز اين كه شيعه، سجود بر تربت امام حسين(عليه السلام)را مستحب و افضل مى داند اين باشد كه علاوه بر دلائل مذكور و رواياتى كه در مورد فضيلت تربت كربلاء رسيده است و علاوه بر اين كه تربت كربلا، از نظر نظافت و پاكيزگى نسبت به ساير زمين ها و فرش هايى كه غالباً به غبار و انواع ميكروب ها آلوده اند، علاوه بر آن، از جهت اهداف عاليه و مقاصد
[١] سيرتنا وسنّتنا، ص ١٤١:
«أليس أجدر بالتّقرب إلى الله وأقرب بالزلفى لديه وأنسب بالخضوع والخشوع والعبودية له تعالى امام حضرته، وضع صفح الوجه والجباه على تربة فى طيّبها دروس الدفاع عن الله ومظاهر قدسه ومجلى التحامى عن ناموسه ناموس الإسلام المقدّس.
أليس أليق باسرار السجدة على الأرض السجود على تربة فيها سرّ المنعة والعظمة والكبرياء والجلال لله جلّ وعلى، ورموز العبودية والتصاغر دون الله بأجلى مظاهرها وسماتها؟
أليس أحقّ بالسجود تربة فيها بيّنات التوحيد والتفانى دونه؟ تدعوا إلى رقة القلب ورحمة الضمير والشفقة والتعطّف».