سجده بر تربت - حسينى نسب، سيّدرضا - الصفحة ٧٧
سجده بر تربت امام حسين(عليه السلام) و خاك كربلا را مستحب مى دانند و ترجيح مى دهند به هنگام نماز، پيشانى خود را بر آن خاك مقدّس و مطهّر قرار دهند و از اين طريق، نهايت خضوع و تذلّل خويش را به درگاه خداوند يكتا، ابراز دارند.
٣. از آن جا كه فرزند رشيد رسول خدا، حسين بن على(عليه السلام) و فرزندان و اصحاب با وفاى آن حضرت، به منظور حمايت از آيين مقدّس توحيد و دفاع از كيان اسلام در برابر طوفان بدعت ها و تحريف هاى حكومت بنى اميه، قيام نمودند و در همين راستا به شهادت رسيدند، لذا ياد آنان و بزرگداشت خاطره فداكارى آن شهيدان راه اسلام و قرآن، به معناى بزرگداشت شريعت مقدّسه اسلام مى باشد.
حسين بن على(عليه السلام) در مسير خويش به جانب كربلا، حكمت قيام و نهضت مقدّس خود را چنين بيان فرمود:
«من بدون هدف و به طور عبث و يا به منظور فساد و ستم، قيام نكردم. و تنها با انگيزه طلب اصلاح در امّت جدّم(صلى الله عليه وآله) به پا خاستم، من مى خواهم امر به معروف و نهى از منكر نمايم و بر اساس سيره جدم و پدرم على بن ابى طالب(عليه السلام) رفتار كنم».[١]
[١] عوالم العلوم، ج١٧، ص ١٧٩، بحارالانوار، ج٤٤، ص ٣٢٩:
«انّى ما خرجت أشراً ولا بطراً ولا مفسداً ولا ظالماً وانّما خرجت لطلب الاصلاح فى أمّة جدّى. أريد أن آمر بالمعروف وأنهى عن المنكر وأسير بسيرة جدّى وأبى علىّ بن ابى طالب».