سجده بر تربت - حسينى نسب، سيّدرضا - الصفحة ٧٦

در اين جا، بيان دو نكته لازم به نظر مى رسد:

الف. سجده نمودن ائمه اهل بيت(عليهم السلام) بر تربت كربلا و يا سفارش آنان به امر مزبور، به خاطر استحباب سجده بر تربت امام حسين(عليه السلام)بوده است و همه پيشوايان و فقهاء شيعه بر اين حقيقت اتّفاق نظر دارند كه سجده بر تربت امام حسين(عليه السلام) واجب نيست بلكه فضيلت و ترجيح دارد و امرى مستحب مى باشد.

ب. التزام ائمه اهل بيت به سجده بر تربت حسين بن على(عليهما السلام)بدان جهت بوده است كه آن حضرت در راه اعلاء كلمه توحيد و ترويج دين خدا به شهادت رسيد و لذا مورد مودّت و عنايت خاص الهى مى باشد. بنابراين، پيشوايان معصوم شيعه، به موجب محبّت خدا نسبت به سرباز فداكار اسلام ـ امام حسين(عليه السلام) ـ ترجيح مى دادند بر تربت آن حضرت سجده نمايند و از اين طريق سهم بيشترى از رضايت خداى بزرگ را نصيب خود سازند، و به ابراز فروتنى در برابر آفريدگار جهان، جهت دهند. از اين رو، در حديث دوم خوانديم كه امام صادق(عليه السلام) به منظور اظهار تذلّل و فروتنى به درگاه خدا به هنگام نماز، تنها بر تربت امام حسين(عليه السلام) سجده مى نمود.

در پرتو آنچه گذشت، روشن گرديد كه از ديدگاه عترت پيامبر(صلى الله عليه وآله)و ائمه اهل بيت(عليهم السلام) كه به موجب روايت ثقلين، قرين قرآن مجيد قلمداد گرديده اند سجده بر تربت امام حسين(عليه السلام)، شايسته تر و داراى فضيلت بيشتر است. بر اين اساس، شيعيان كه پيروان راستين سنّت و سيره رسول خدا و عترت پاك آن حضرت هستند نيز،